Verslagen

Verslag van de Rabo – Bert Stadman Makelaardij ATB tocht op 21 januari 2012.

Regelmatig was ik de laatste weken op mijn ATB in de omgeving van Oosterhesselen, Benneveld, Zweeloo en Meppen wezen fietsen. Ik moest een gedeelte van onze Rabo – Bert Stadman Makelaardij ATB tocht uitzetten op vrijdag 20 januari en dan moet je wel weten waar je wel en niet langs kunt. Bert Nijkoops had al een route samengesteld en aan de hand van zijn kaart heb ik dan ook gefietst. Echter, door de veelvuldige regen van de laatste tijd werden de mogelijkheden om een mooie, droge route samen te stellen steeds kleiner.

Zaterdag 14 januari hebben we met 4 man, Peter Haaksema, Jannes Heinhuis, Hendrik de Jonge en ondergetekende, de route zo goed mogelijk voorgereden. Regelmatig moesten we van de geplande route afwijken, omdat er grote plassen, dan wel een omgewaaide boom de route versperden. Uiteindelijk hebben we toch nog een redelijk goede route kunnen maken, die ook nog ca. 45 km lang was.

In de loop van de week bedacht ik, dat we nu wel een 45 km route hadden, maar dat we niet hadden gedacht aan de 30 km route. Dus op woensdagmiddag het bos weer in en gekeken hoe we de 30 km route konden maken. Ik moest die tenslotte ook zelf uitzetten. Door een tweede splitsing te maken na de oversteek van de Geeserstroom in de Tilweg werd dit opgelost. Het kwam ook precies uit met de kilometers.

Vrijdag de 20^e was het prima weer. Droog met een lekker zonnetje. Alle borden voor de twee routesplitsingen meegenomen in de auto en daarnaast nog een aantal rode pijlen met een tacker. De routesplitsingen geplaatst, zowel in het bos als op de Tilweg en vervolgens de lus vanaf de Geeserstroom naar de Plagmadijk en onder Gees langs naar de finish uitgezet. Alles met elkaar toch nog twee uur bezig geweest. Vooral op het gravelpad naar de Plagmadijk waren een aantal grote plassen. Dat viel toch nog tegen.

’s Middags met Rini Meppelink op pad om het restant van het ons aangewezen stuk uit te zetten op de fiets. Dat viel niet mee, er waren zware stukken bij. Dit kwam vooral doordat de grond verzadigd was van het water. Het zoog enorm. Daarnaast waren de paden in ons gedeelte of kapot gereden door de tractors en andere grote machines, die men gebruikt om bomen te vellen en op te ruimen, dan wel kapot gelopen door de Schotse Hooglanders, die Staatsbosbeheer in het bos heeft laten ronddolen.

Zaterdag 21 januari, vroeg op. Om 08.15 uur bij de kantine van VIOS. Er zijn al een aantal personen in de regen, druk bezig met het ophangen van de sponsorbanners van de Rabobank en Bert Stadman Makelaardij. Het heeft de gehele nacht geregend en vlgs. Buienradar zal het om ca. 09.00 uur droog worden. Maar Buienradar zit er helaas ver naast vandaag. Het blijft gedurende de gehele morgen regenen. Het parcours zal dan ook loodzwaar worden.

Aan de starttafel blijft het dan ook erg rustig. Al met al zijn er 67 moedigen, die zich hebben ingeschreven voor onze tocht. Erg teleurstellend, voor al het werk dat door velen moet worden gedaan, maar wel begrijpelijk. Ik ga zelf met zulk weer ook niet van start.

Bij terugkomst van de voorrijders, die de route hebben gecontroleerd of de linten er nog hingen en de borden er nog staan, is te zien dat het zwaar is. Ze zijn flink bemodderd en kunnen het beste met hun fietskleding aan onder de douche gaan staan. Het merendeel van de deelnemers heeft onderweg besloten om niet de 45 km, maar de 30 km route te fietsen. Dat geeft ook wel aan dat het moeilijk was. Toch hebben wij geen enkele wanklank gehoord over de organisatie of de route.

Alle vrijwilligers worden bij dezen, namens het bestuur, bedankt voor hun inzet, die best zwaar en onder moeilijke omstandigheden plaats vond.

Jan Veldkamp

Het aantal deelnemers is als volgt onder te verdelen:

30 km 45 km

NTFU leden 14 26

Niet NTFU leden 17 9

Hesseler Fietsers 1

Totaal 32 35

Dit zijn de aantallen volgens de inschrijfformulieren.

Karl Passies laat hier even zien hoe de omstandigheden waren in het bos. Nat, natter, natst!

In Memoriam Jan Koerts.

In het voorjaar van 2005 belde Jan Veldkamp mij op met de vraag of ik zin had om met een zogenaamde gepensioneerden groep op dinsdagmorgen mee te fietsen. Daar had ik wel zin in en op de eerste dinsdagmorgen ontmoette ik Jan Koerts. We konden het direct goed met elkaar vinden en Jan ontfermde zich over mij als die Westerling die toevallig in Drenthe terecht was gekomen. Af en toe kreeg ik van Jan een tikje op mijn helm ten teken dat hij trots op me was. Later hoorde ik dat Jan degene was geweest die het idee van een speciale groep voor gepensioneerden op de ledenvergadering naar voren had gebracht en dat Jan Veldkamp bereid was geweest om de organisatie daarvan op zich te nemen. Ik hoorde toen ook dat Jan ernstig ziek was geweest en daarvan weer hersteld was. Gedurende een lange tijd reed Jan met ons mee. Hij kwam dan in zijn busje naar mij toe in Noord-Sleen en we reden dan samen naar Oosterhesselen om het ritje van die dinsdagmorgen te rijden.

Op een morgen in maart 2007 belde Jan mij op en vertelde dat Renkje in het ziekenhuis was opgenomen met darmklachten en dat bij hem de ziekte van Kahler weer de kop had opgestoken. Een lange tijd van ziek zijn en weer beter worden brak aan en die periode was des te zwaarder door de ziekte van Renkje. Gelukkig kwamen ze beiden door deze periode heen en Jan ging weer mee met de Hesseler Fietsers. Hij kocht een nieuwe fiets en liet hiermede zien dat hij er weer vertrouwen in had. Maar een paar jaar later overkwam hem dat weer. Hij had zijn sleutelbeen gebroken in zijn slaap en weer brak een lange periode van herstel aan. “Als iemand van jullie zijn sleutelbeen breekt is hij daar 6 weken klaar mee. Bij mij duurt dat herstel 6 maanden !” zei Jan en het maakte dat hij steeds voorzichtiger werd en op een gegeven ogenblik besloot om niet meer met de groep mee te fietsen omdat het risico van een valpartij en de daarbij horende gevolgen voor hem te groot werden. Het deed hem verdriet om niet meer met de groep mee te gaan, maar hij bleef fietsen en legde in zijn eentje heel veel kilometers af.

Wat mij heel erg heeft getroffen in Jan was het geweldige optimisme en de wil om beter te worden. Het fietsen heeft hem veel troost gegeven en het hield hem op de been. Zijn racefiets was zijn maatje geworden en hij verzorgde hem dan ook met hart en ziel.

Ik denk dat wij van de dinsdag-groep niet moeten vergeten dat Jan Koerts degene is geweest, die het idee van een aparte groep voor gepensioneerden in de ledenvergadering naar voren heeft gebracht, wanneer we met 18 man weer een ritje hebben volbracht.

Jan heeft na een geweldige strijd het gevecht met zijn ziekte verloren. Hij zal echter in de harten van velen van de Hesseler Fietsers voort blijven leven.

Wim Visser.

Zantingh Tweewielers ATB - tocht 2011

De door onze vereniging op 16 oktober georganiseerde ATB tocht was een groot succes. Onder prima weersomstandigheden kwamen er 422 deelnemers aan het vertrek. Geen nieuw record, want vorig jaar waren er 425 deelnemers. Er waren weer veel goede reacties van de deelnemers. Goed georganiseerd, goed gepijld en een mooie omgeving. Het prachtige weer deed de rest.
Er waren 14 jongeren onder de 16 jaar die de 30 km route hebben gefietst en na terugkomst een medaille in ontvangst hebben genomen.
Het bestuur bedankt hierbij alle leden die hebben meegeholpen aan het welslagen van deze tocht.

Het aantal deelnemers is als volgt onder te verdelen:

30 km 50 km

NTFU leden 45 132

Niet NTFU leden 115 123

Hesseler Fietsers 4 3

Totaal 164 258

Langjarige leden

Bij het doorbladeren van de oude kasboeken kon ik reconstrueren wie het grootste aantal jaren lid van onze vereniging is, en wie nog steeds lid is. Er blijken nog 4 personen vanaf de oprichting in 1979 lid te zijn. Hieronder een overzicht van de 25 personen die het langst lid van onze vereniging zijn, medio 2011.

Jan Veldkamp

NR:	Naam	Aantal jaren lid	Lidmaatschap beëindigt in	Opmerking
1	Wim Hulst	33	2011	i.v.m. overlijden
2	Lucas Jalving	33
3	Hendrik de Jonge	33
4	Jan Nibourg	33
5	Ginus de Vries	33
6	Jan Kat	32
7	Jan Krol	32
8	Geert Engberts	31
9	Leo Westdijk	29	2007
10	Roelof Strijks	29
11	Albert Meijer	27	2006
12	Lambertus Bos	27
13	Teun Veenker	26	2005
14	Jaap Postma	26
15	Liset Klopman - Olthuis	25
16	Lambert Deen	24		Onderbreking van 4 jaar
17	Bep Lenderink	22	2000
18	Jan Tienstra	21	2007
19	Jans Pals	21
20	Jannes Heinhuis	20
21	Wim van Nieuwenhuizen	20
22	Hans Tietema	19		Onderbreking van 13 jaar
23	Klaas Kingma	18
24	Jan Veldkamp	18
25	Albert Hilbrands	17	1995

Die Dinsdagfietsers beleven ook altijd wat……………………………………………

Op aandringen van een paar medefietsers wil ik de lezers nog weer eens een bijzonder stukje fietsavontuur vertellen van afgelopen dinsdagmorgen 9 augustus 2011.

Het begon al bij ons vertrek uit Oosterhesselen:

Voor het vertrek maande Geert de fietsers nog eens weer tot een rustiger tempo, want de afspraken begonnen weer te vervagen de laatste keren.

Na de klokslagen van 9 uur op de kerktoren maakten we aanstalten om te vertrekken en op datzelfde moment hoorden we een mobieltje rinkelen. Vaak is het de telefoon van Henk van Veen of van Gerrit Hammink ( deze jongens werken tenminste nog ), maar deze keer was het tot verrassing van zichzelf de telefoon van Jans Pals. Jans nam op en luisterde even wie hem belde. Aangezien wij allen dicht om hem heen stonden kregen we het gesprek mee natuurlijk en sociaal als we zijn helpen we elkaar altijd in alle omstandigheden. Het was zijn schoonmoeder die hem belde en Jans zei meteen dat hij aan het fietsen was, want het was toch dinsdag zoals zij wel moest weten. Meteen hadden wij de situatie goed geschat en schreeuwde Siebrand luid en duidelijk verstaanbaar: "Ober, nog zes glazen bier graag", en dat werd met gejuich van de rest ondersteund. Jans brak het gesprek zo snel mogelijk af natuurlijk. Hiermee was de toon gezet voor deze morgen.

We waren goed en wel op weg toen we in het staatsbos in Gees een beste plensbui op de kop kregen. We gingen even schuilen onder een dikke boom en de meesten trokken een regenjasje aan, een paar echter niet, waaronder Jans. Toen we verder fietsten zagen we toch een geel pakje bij hem in de bidonhouder zitten. Bij navraag bleek dat zijn regenjasje te zijn, maar die was voor het geval dat het echt zou gaan regenen.!!!!????

We vervolgden de tocht richting Hoogeveen maar op de "Trambaan"naar Noordscheschut hoorden we ineens een heftig gesis en meteen stonden we stil. Henk van Veen stond beteuterd naar zijn achterwiel te kijken, ineens plat. Hoe kon dat nu zomaar ineens gebeuren?? Er bleek een scheurtje in de buitenband te zitten waardoor de binnenband naar buiten kwam die dus een groot gat vertoonde.

Nu hebben we altijd voldoende nieuwe binnenbanden bij ons, maar geen buitenbanden, dus moesten we na het vervangen van de kapotte binnenband zo snel mogelijk naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker zien te komen. Met onze Hoogeveense agent Okko in ons midden was het snel gevonden. Fietsenbedrijf De Jonge in Noordscheschut was snel gevonden en daar werd een nieuwe buitenband aangebracht. Gelukkig had Jans een bankpasje bij zich, want meestal hebben we koffiegeld bij ons en niet veel meer. Dit bracht ons overigens wel op andere gedachten.

Nog geen twee kilometer verder, in Krakeel, hoorden we een doffe knal en weer stond Henk plat en weer was het zijn achterband. Geen mens kon dat geloven, zijn nieuwe achterband vertoonde een scheur en de binnenband had alweer zo’n groot gat. De eerste reactie van Henk was: "Die fietsenmaker heeft mijn binnenband geknepen met z’n bandafnemer, moet je zien wat een groot gat er in zit, dat kan niet zomaar gebeuren."Bij nader inzien bleek er een scheur in de nieuwe buitenband te zitten en dat ontlokte natuurlijk weer de nodige "deskundige"opmerkingen zoals: "Je hebt hem zeker te hard opgepompt Henk met die gaspatroon van je". Iedereen deed een duit in het zakje.

"Wat kostte die band ook al weer"en "Jans pak je pasje maar alvast weer". De opmerkingen waren niet van de lucht. Goede raad was duur, want we moesten natuurlijk terug naar die fietsenmaker, maar hoe moesten we dat doen?? De buitenband vertoonde een dusdanig groot gat dat de nieuwe binnenband er meteen weer door naar buiten kwam zodra er een beetje lucht ingepompt werd. Het wiel kon niet meer draaien tussen de remblokken zonder de binnenband te raken.

Na enig overleg werd er besloten dat Henk het achterwiel uit zijn fiets haalde en met de fiets van Geert samen met Rinze terugfietste naar Noordscheschut. Geert zou met de halve fiets van Henk in de buurt bij een oude kennis wachten tot ze terug zouden komen van de fietsenmaker. De rest zou doorfietsen naar het koffieadres in de Kerkstraat. Geert riep nog wel even tegen Henk op welk adres hij zou zitten daar in de buurt, maar bij nader inzien bleek dat hij het zelf niet meer goed wist en zo kon het gebeuren dat Geert een verkeerde oprit instapte met een fiets zonder achterwiel. Hij had toch al het nodige bekijks met zijn vrachtje onder z´n arm. Gelukkig kwam hij op het laatste moment erachter waar hij wel moest zijn, maar daar was niemand thuis, want er werd niet gereageerd op zijn aanbellen. Achteraf is gebleken dat de vrouw des huizes wel degelijk aanwezig was, maar ze had de bel niet gehoord. Wel had ze op een gegeven moment een man met een helm op zien lopen met een halve fiets en dat vond ze wel vreemd. Gelukkig duurde het niet zo lang allemaal en kreeg Henk natuurlijk meteen een nieuwe achterband omgelegd zonder extra kosten.

Ondertussen was Okko al doorgefietst, want hij moest nog werken deze dag.

Toen de andere zes fietsers aan hun tweede kop koffie zaten, kwamen Geert, Henk en Rinze al binnen en konden ze hun verhaal doen. Het gebak betaalde Rini deze keer omdat hij opa was geworden.

Het was al kwart voor twaalf toen we weer uit Hoogeveen vertrokken en toch waren we tegen half een weer thuis zoals gebruikelijk. Jan had de kortste terugweg uitgestippeld deze dag over het nieuwe fietspad langs de Coevorderstraatweg, maar de kilometers haalden we niet deze keer.

Lucas.

Bezoek van de fietsvrienden…………………………………..

Het is zo langzamerhand een vaste traditie geworden dat de Hesseler Fietsers met een grote delegatie op bezoek komen bij ons op de camping. Bij ons is dan bij Geert en Lucas en niet te vergeten bij Grietje en Geertje.

Wij hebben al 25 jaar de gewoonte om in het voorjaar samen op vakantie te gaan waarbij de nadruk ligt op het fietsen tijdens deze vakantie in een gebied ergens in Nederland of bij onze Oosterburen in Duitsland. Meestal bezoeken we twee jaar achtereen hetzelfde adres dat we ver van tevoren uitgezocht en bekeken hebben. Dit jaar stonden we in Rossum in Twente.

Een rustige “boerencamping”, een minicamping met vijfentwintig plaatsen. Een camping met zeer ruime plaatsen met uitstekende voorzieningen op het gebied van toiletten – douches – fietsschuur. Meer voorzieningen zoeken we niet.

Geert en ik vinden het leuk werk om een route uit te zetten voor onze fietsvrienden.

We fietsen al jaren heel graag evenals onze echtgenotes. Meestal gaan de mannen evenals de vrouwen een eigen route fietsen die ze zelf uitgedacht hebben de avond tevoren. Een enkele keer beginnen we samen om dan na de gezamenlijke koffie ieder de eigen route te vervolgen.

Tijdens zo’n verblijf op de camping nodigen we onze fietsvrienden een dagje uit voor een tocht van ongeveer 80 km. Men is dan een dag te gast bij ons. Dat begint dan bij aankomst met koffie en gebak en bij terugkomst na het fietsen wordt men in de watten gelegd met de nodige hapjes en sapjes, verzorgd door onze dames. Deze fietsdag is ver van tevoren vastgelegd, zodat men er in zijn agenda rekening mee kan houden.

Wij hadden deze keer dinsdag 31 mei vastgelegd. Tot aan die dag hadden we steeds prima fietsweer gehad, maar laat nu net op deze 31 mei de overigens broodnodige regen overvloedig uit de donkere hemel vallen. Goed voor de land- en tuinbouw, maar slecht voor een fietstocht op de racefiets.

We waren nog maar net vertrokken van de camping, of iedereen die nog geen regenkleding droeg moest alsnog in het pak. Zelfs Joop kwam tot de ontdekking dat hij een grote plastic zak bij zich had waar hij bijna in verzoop, maar wel redelijk goed droog bleef. Vijf minuten later begon het ineens zo hard te gieten dat we massaal een boerenschuur in doken om te gaan schuilen. Dit werd ons echt te gortig. We hebben ongeveer een half uur staan schuilen in deze schuur. In deze schuur waren we niet alleen: het was een rommelmarkt op zich.

Deze boer had alles, maar dan ook werkelijk alles bewaard wat je maar kon bedenken van alle jaren dat hij daar woonde. Iemand merkte nog op dat de rommelmarkt van O.G.Z. er maar een kleintje bij was. Dit is wel wat aangedikt, maar toch….. een bezienswaardigheid.

Na een half uur vonden we het wel genoeg en zijn we in de lichte regen verder gaan fietsen.

Via Saasveld, Hertme en Delden kwamen we bij ons pauzeadres in Boekelo. Hier hebben we heerlijk gegeten samen en konden we een beetje opdrogen. Na het eten vervolgden we onze rit onder Enschede langs en vervolgens via Glanerbrug, Losser en De Lutte terug naar Rossum. We kregen drie lekke banden, wat met deze natte omstandigheden geen wonder was. Overigens was het na de middagstop droog geworden, zodat we wat aangenamer konden fietsen. Aan het eind van de tocht ging er nog even iets mis. Bij de beklimming van de Paasberg vielen we als groep een beetje uit elkaar en toen kregen de voorste fietsers niet mee dat er achteraan twee lekke banden waren. Daar dit vlak voor het eind was kon het gebeuren dat de groep in twee gedeelten terugkwam op de camping.

Afgezien van een kleine val met de fiets van Henk Nijenbanning, wat zonder grote schade afliep, konden we toch terugzien op een goede fietstocht.

Iedereen kroop snel onder de warme douche en schoongewassen en met droge kleren gingen we in de open fietsschuur achter de lekkere hapjes en drankjes waar Grietje en Geertje voor hadden gezorgd. Vooral de pannenkoeken met stroop en/of bruine suiker vonden gretig aftrek. Het werd nog een gezellige boel en het was al na zessen dat men voldaan naar huis terugkeerde.

Volgend jaar weer naar dezelfde camping en dan met mooier fietsweer hopen we weer net zoveel fietsvrienden te mogen ontvangen.

Lucas.

Verslag van de Benelux fietstocht van 1 t/m juni 2011

Algemeen

De Benelux fietstocht wordt georganiseerd door de toerfietsclub RTV Steenwijk. De Beneluxtocht is een 5 daagse fietstocht over een totale afstand van 900 kilometer. Er is plaats voor 120 deelnemers. Er wordt overnacht in jeugdherbergen. De tocht start bij het sportcentrum Papendal in Arnhem. De tocht gaat via Nederland, België, Duitsland en Luxemburg. Samen met Rini Meppelink heb ik als lid van de Hesseler Fietsers deelgenomen aan deze 5 daagse fietstocht. Wij hebben de tocht gereden met een groep van 11 personen (9 heren en 3 dames) afkomstig uit Tubbergen en Weert. Als groep waren we goed aan elkaar gewaagd. De sfeer in de groep was goed en men was bereid elkaar te helpen. We hebben fantastisch weer gehad met heel veel zonovergoten uren. `s Morgens een beetje fris, ook aardig wat wind maar gelukkig niet pal tegen. Prachtige routes over rustige wegen, met lange afdalingen, pittige kortere klimmetjes en lange beklimmingen, prachtige landschappen met golvende wegen. De organisatie van de tocht was perfect geregeld. Onderweg reed een mobiele verzorgingspost met ons mee die onderweg regelmatig stopte om ons van drinken en eten te voorzien. Ook hebben we regelmatig even op een terrasje gezeten om de inwendige mens te versterken.

Etappe Papendal-Simpelveld 190 km.

Om 7.00 uur moesten we ons melden in Papendal voor de start van de fietstocht. Al snel hadden we onze fietsmaten van de vorige Ronde van Nederland gevonden. Om 8.00 uur werden we weggeschoten door de voorzitter van de NTFU. Vrij snel reden we in onze eigen groep. Via de Rijnbrug reden we naar Nijmegen. Bij Beek stond ons de eerste beklimming te wachten. En daarna over de Zevenheuvelenweg richting Noord-Limburg. In Berg hebben we met elkaar op het terras gezeten om soep te eten. Daarna gingen we richting Zuid-Limburg. Al snel kregen we de beklimmingen van de Hulsberg, Colmont, Ubachsberg en de Molsberg. Tegen 17.00 uur waren wij in de jeugdherberg in Simpelveld. De jeugdherberg was ondergebracht in een oud klooster “Huize Damiaan”. Het is een prachtig gebouw. Het gebouw is zo groot dat je er bijna in verdwaalde. ’s Avonds hebben we op het terras bij het klooster onder het genot van een koud biertje genoten van het prachtige weer.

Etappe Simpelveld-Echtenach (LU) 160 km.

Om half zeven opstaan, ontbijten en 8.00 uur vertrekken. Er stond ons deze dag een zware etappe te wachten over verschillende heuvels. Via de Vijlerberg reden we Limburg uit richting België. Door de bekende Voerstreek kwamen we verschillende beklimmingen en afdalingen tegen. Het landschap is hier licht glooiend. Hoe verder we kwamen namen de stijgingspercentages toe. In de buurt bij Roberville kregen we een hele lange klim van 15 km voor de kiezen. We reden hier door het gebied van de Haute Fagnes een bekend hoogveen gebied in België. We zaten hier op een hoogte van plm. 600 m. In St. Vith hebben we met elkaar op een terras in de stad koffie gedronken. Daarna reden we via de Duitse Eiffel langs de plaatsen Bitburg, Mettendorf en Bollendorf naar Echternach in Luxemburg. Het laatste stuk vanaf Bitburg langs de rivier de Our was bijzonder mooi. De Hostal in Echternach was nog een nieuw gebouw en ligt in een groot recreatiepark.

Etappe Echtenach-Maastricht 195 km.

De avond ervoor werd in de gebruikelijke briefing over de volgende dag ons medegedeeld dat in deze etappe verschillende beklimmingen van de tocht “Luik Bastenaken Luik” zouden tegenkomen. We konden ons opmaken voor een dag met pittige beklimmingen. Via Wallendorf en Vianden reden we steeds langs de Our door het dal naar beneden. Een prachtige omgeving. De eerste 60 kilometer ging gemakkelijk. Maar voor Clervaux kregen we de eerste beklimming met diverse haarspeldbochten. Een mooie berg met een stijgingspercentage van 4 a 6%. In Clervaux hadden we de eerste stop om koffie en vlaai te eten. Vervolgens reden we meer naar het centrale gebied van België. Via Vielsalm, Grand-Halleux bereikten we de Wanne. De Cote de Wanne is een steile beklimming met een stijgingspercentage van 20%. Na een steile afdaling kwamen we aan in Stavelot waar de Haute Levée moest worden beklommen. In Spa zijn we even gestopt om soep te eten. In Pepinster kregen we nogmaals een pittige beklimming voor de kiezen. Via Herve, ’s-Gravenvoeren, Eijsden bereikten we Maastricht. De Stayokay in Maastricht is prachtig gelegen aan de Maas. ’s Avonds zijn we met elkaar nog even de stad in geweest en op het Vrijthof tot in de kleine uurtjes op het terras gezeten.

Etappe Maastricht-Dordrecht 190 km.

Op deze dag volgde een vlakke etappe. Het eerste stuk reden we door België. Bij Achelse Kluis hadden we de eerste stop bij een prachtig oud klooster. Daarna reden we door het Brabantse land

via Steensel, Hoogeloon naar Dongen. Na 3 intensieve dagen begonnen de kilometers toch wel te tellen. Het zitten op het zadel gaat niet zo gemakkelijk meer. De wind was ons gunstig gezind we hadden veel te maken met zijwind. Na Werkendam gingen we met de pont over de Merwede naar Dordrecht. De stayokay in Dordrecht is prachtig gelegen aan de Biesbosch. Dat je tijdens het fietsen flink wat calorieën verbrand bleek wel uit het feit dat de kok nog extra aan de slag moest om de honger van de fietsers te kunnen stillen.

Etappe Dordrecht-Papendal 165 km.

Wij zijn ’s morgens extra vroeg opgestaan om op tijd te kunnen vertrekken. Na 4 zonnige dagen te hebben gehad regende het deze morgen. De eerste 80 kilometer hebben we in de regen gereden. Met als gevolg veel lekke banden. De route was overigens bijzonder fraai. We reden via Woerden, Breukelen over rustige weggetjes langs de Vecht. In Zeist hebben met elkaar op een terras koffie met appelgebak gegeten. Inmiddels was het droog geworden. Via de Utrechtse Heuvelrug met plaatsen als Doorn, Leersum kregen we de beklimming van de Amerongseberg.

Daarna kwam al snel Papendal als finish in zicht. Na te hebben gedoucht konden we genieten van een heerlijk warmbuffet. Moe maar met een welgedaan gevoel namen we afscheid van onze fietsmaten. Van de leiding van de organisatie kregen we nog een welverdiende herinnering met een oorkonde voor het volbrengen van de 5 daagse fietstocht.

De medefietser,

Hendrik de Jonge

Voorjaarstocht 2011

De weersvoorspellingen voor zaterdag 19 maart 2011 waren redelijk positief. Er zou niet al te veel wind zijn en er was kans op een aantrekkelijk zonnetje. Toen ik echter 's morgens opstond en naar buiten keek, was het echter een schimmige wereld. Mist ! We moesten maar afwachten of dit ook van invloed zou zijn op het aantal deelnemers. Gelukkig bleek dit nogal mee te vallen.

Hoewel er pas om 09.00 uur kon worden gestart waren de eerste deelnemers even na 08.00 uur al present. Gelukkig was Café Deen al geopend en kon men aan de koffie. De Hesseler Fietsers hadden besloten om al op tijd te vertrekken om de route te controleren en zo ging men om 08.30 uur al op pad met een groep van 14 personen. De routes waren hetzelfde als het voorgaande jaar. De 90 km route ging via Gees, Mantinge, Bruntinge, Holthe, Beilen, Brunsting, Hijken naar Hooghalen. Het is een gebied waar wij niet zo vaak fietsen, maar waar wel veel natuurschoon met mooie, rustige wegen zijn. Helaas kon je door de mist niet zo veel van de omgeving zien, hoewel het zicht langzamerhand toch wel iets beter werd. In Hooghalen werd gepauzeerd bij het " Wapen van Schotland ".

Om 09.00 uur vertrokken wij met een tweede groep van De Hesseler Fietsers, die bestond uit 9 personen. Op het controleadres waren nog twee Hesseler Fietsers, Wim van Nieuwenhuizen en Jan Koerts. Jan heeft zich aangesloten bij de groep en Wim ging naar huis in Hijken. Na de pauze kwam gelukkig de zon erdoor, waardoor het aangenaam fietsen was.

De terugweg ging via: Ekehaar, Amen, Schoonloo, Elp, Zuidveld, Orvelte, Aalden en Meppen. De totale afstand bedroeg bij terugkomst 93 km.

De routeuitzetters waren: Okko Dekker, Jannes Heinhuis, Lucas Jalving, Hendrik de Jonge, Rinze Lenstra, en Jan Veldkamp.
De pijlen en de borden werden opgehaald door: Rudy Hilbrands, Roelof Jeuring, Roelof Smit en Henk & Ina van Veen en Erik Zwiers.
De starttafel werd bemand door: Jan Kat, Wim Visser en Geert Engberts.

Aantal deelnemers

45 km 90 km

Leden NTFU 4 83

Niet leden NTFU 10 26

Hesseler Fietsers 24

Totaal aantal 14 133 Samen 147

Jan Veldkamp

Zantingh Tweewielers ATB - tocht

De door onze vereniging op 17 oktober georganiseerde ATB tocht was een groot succes. Onder prima weersomstandigheden kwamen er 425 deelnemers aan het vertrek. Onderweg veel goede reacties gehoord van de deelnemers. Goed georganiseerd, goed gepijld en een mooie omgeving. Het prachtige weer deed de rest. Zie voor een aantal reacties het Gastenboek.
Het bestuur bedankt hierbij alle leden die hebben meegeholpen aan het welslagen van deze tocht.

Het aantal deelnemers is als volgt onder te verdelen:

30 km 50 km

NTFU leden 50 173

Niet NTFU leden 85 111

Hesseler Fietsers 2 4

Totaal 137 288

Alweer zo’n zondagmorgenmoment om niet te vergeten op 10-10-10.

Men zegt wel eens dat het leven een aaneenschakeling van toevalligheden is.

Ik begin er steeds meer in te geloven, want op de tiende van de tiende in 2010 jl. beleefden we weer een bijzondere fietstocht.

Ik ging goedgemutst op pad deze morgen, want in het verre verleden waren we op deze mooie datum getrouwd en weer scheen de zon aan een staalblauwe hemel deze dag, zoals ook toen het geval was. Dus alles leek op een mooie dag met leuke vooruitzichten.

Er stond een stevig windje uit het zuidoosten en dus had ik een route uitgedacht richting Erica, met als koffieadres Parc Sandur.

Ook deze zondagmorgen waren er weer veel liefhebbers bij Deen, elf in getal.

Henk van Veen had zijn fiets maar weer opgehaald bij de fietsenmaker, maar zijn voorvork moet nog vervangen worden na de valpartij van een paar weken geleden.

Wibo Veerkamp had een splinternieuwe fiets aangeschaft na de schade die hij opliep bij diezelfde valpartij, weer een Stevens natuurlijk. Jacob Schepers was wel even aanwezig, maar hij kon nog niet mee fietsen omdat hij nog steeds lichamelijke klachten had, ook van diezelfde valpartij. Een fiets kun je repareren of vervangen, maar een lichaam moet herstellen en dat kost tijd. Beterschap Jacob, we hopen je spoedig weer in ons gezelschap terug te zien.

De tocht begon na het vertreksein van de torenklok in zuidelijke richting. Al pratende onderweg kwam het gesprek op het koffieadres van die morgen. Jan Veldkamp vroeg waar we heen gingen en ik zei dat we naar Parc Sandur zouden gaan. Jan stelde voor om naar hotel Van der Valk te gaan gezien onze vorige negatieve ervaring in Parc Sandur. Aangezien het aan dezelfde straat ligt en het dus weinig uitmaakte waar we naar toe zouden gaan, werd besloten om naar Van der Valk te gaan. Hier begon het toeval een stempel te drukken op deze fietsmorgen.

Bij aankomst ging het allemaal nog prima, we vonden een lekkere zitplek buiten op het zonnige terras. Heerlijke stoelen en lekker in de zon. Na een poosje gewacht te hebben ging ik toch maar eens naar binnen om te kijken of er ook iemand koffie en thee kon bezorgen bij ons op het terras. Er zaten trouwens veel meer gasten buiten die morgen, dus mocht je verwachten dat we gezien werden. Niet dus. Ik vroeg binnen aan een juffrouw of we negen koffie en twee thee op het terras konden krijgen. “Jazeker meneer, we komen het zo bezorgen”, kreeg ik te horen. Ondertussen verbaasden we ons over het drukke bezoek op deze morgen, er waren erg veel gasten. Na een kwartier klonken de eerste opmerkingen over de trage koffie en toen ben ik maar weer eens gaan kijken binnen of men nog wel aan ons dacht. “Jazeker meneer, we zijn er mee bezig, we komen gelijk bij u”. Nu zeggen obers altijd dat ze gelijk komen, terwijl ze dan net bij je weglopen, maar vijf minuten later kwam de koffie en maar één thee. We vroegen vriendelijk of er nog een kop thee bij kon komen en of ze ook iets lekkers bij de koffie konden aanbieden, want dat zijn we nu eenmaal gewend.

Ik weet dat er fietsers zijn die speciaal voor het gebak mee gaan, maar dat even terzijde.

De thee zou gelijk bezorgd worden en bij het gebak hadden we de keuze uit appelgebak of appelgebak met slagroom. Het werd dus appelgebak met slagroom, maar daar jaag je Roelof Jeuring de tent mee uit, maar gelukkig zaten we al buiten. Voor Roelof restte niets anders dan zijn eigen meegenomen droog broodje op te peuzelen. Het eerste kopje thee werd bezorgd met een plak cake, maar bij het nabestelde kopje thee was niets. Siebrand Hofman had pech, maar dat liet hij niet ongestraft gebeuren. Hij vroeg of hij net zo’n plak cake bij de thee kon krijgen en iemand anders uit ons gezelschap riep nog: “en liefst iets dikker”.

Toen het plakje cake van Siebrand gebracht werd, overigens van dezelfde dikte als die van Jaap Postma, bestelden we gelijk ons tweede bakje koffie met de opmerking of de koffie deze keer iets warmer kon zijn, want het eerste bakje was lang niet op de juiste temperatuur. Waarschijnlijk had de koffie te lang ingeschonken gestaan voordat het bij ons gebracht werd.

Na een half uur was er nog steeds geen tweede kop koffie. Henk van Veen merkte nog op dat hij voorlopig maar even niet ging fietsen, want hij groeide te hard van het vele fietsen met deze groep. Je kunt natuurlijk ook afzien van gebak, maar als alle anderen wel bestellen, dan zit je er zo kaal bij natuurlijk. Toen kwam er eindelijk weer een juffrouw op ons af, maar ze wilde alleen even vragen of we ons tweede kopje koffie al gekregen hadden. De vele opmerkingen die toen allemaal weerklonken kan ik beter niet opsommen, maar het laat zich raden. De juffrouw maakte zich snel uit de voeten en keerde net zo snel weer terug met de bestelde koffie en bovendien had ze ter compensatie een schaaltje mini marsjes en snickertjes meegebracht. Dat ging erin als gebak en het maakte een heel klein beetje goed van hetgeen ons was overkomen hier. Ondertussen scharrelden er een paar kippen rond op het terras en die kregen van ons de resten van het appelgebak compleet met slagroom. De snavel was wit van de slagroom, maar daar hadden ze geen moeite mee en wij vonden het wel grappig.

Toen we na een vol uur eindelijk konden afrekenen, stuurden ze een jongeling naar ons toe met de totaalrekening. Daar wij altijd persoonlijk afrekenen, heb je een probleem met zo’n totaalrekening. Wibo greep de bon en rekende snel uit wat je moest betalen per persoon, want de jongeman kwam er niet uit. Zoveel voor de koffiedrinkers en zoveel voor de theedrinkers. Toen iedereen had betaald kwam de jongeman geld te kort en kwam hij tot de ontdekking dat hij vergeten was om de slagroom in rekening te brengen. Wij zijn nooit lastig en daarom ook deze keer niet en dus lapten we het verschil bij. Eindelijk konden we onze weg vervolgen, maar we haalden deze morgen lang onze kilometers niet die we gewend zijn te fietsen op een zondagmorgen. We fietsen voorlopig met een grote boog om dit koffieadres heen.

Thuis dacht ik nog: “Had ik toch mijn eigen kop maar gevolgd bij de keuze van het koffieadres”.

Lucas Jalving.

Een knotsgekke of nog beter een knotslekke dinsdagmorgen.

Op dinsdagmorgen 21 sept. j.l. begon de fietsdag voor de Hesseler fietsers al met mist.

Toch waren er weer elf sportievelingen om 9 uur bij café Deen voor een gezellige rit naar een koffieadres in Hardenberg. Het was nat van de mist en ook nog aan de koude kant.

Het merendeel van de fietsers had daarom ook een lange broek aangetrokken, maar natuurlijk waren er ook mannen in het kort.

Geert merkte nog op dat zijn banden een plat loopvlak begonnen te krijgen en Wim Visser keurde de banden dan ook gelijk af en zei resoluut dat ze vervangen dienden te worden.

Aangezien Wim onze oudste fietser is en dus de meest ervaren fietser, heeft hij enig gezag in ons gezelschap wat betreft materiaalkennis. Er werd nog even gediscussieerd over het merk banden en de kwaliteit van de verschillende banden. Jan Veldkamp bestelde zijn banden via internet en dat was zeer voordelig. Iemand merkte nog op dat het jammer voor Joop was dat deze weg voor hem afgesloten is , aangezien hij maar over een heel klein computertje beschikt: zijn fietscomputertje ( en zelfs daar kan hij nog niet mee overweg ).

We gingen op weg richting Dalen en vervolgens Steenwijksmoer. In Steenwijksmoer kreeg Geert een lekke band. Daar had je het al, het gezeur begon meteen. “Zie je nou wel, had nou maar eerder die banden vervangen,” enz,enz,enz. Het wiel werd meteen uit de fiets gehaald en de lekke binnenband werd verwijderd. Natuurlijk werd er gekeken en gevoeld in de buitenband of er een scherp voorwerp in de band zat, zelfs door meerdere mensen. Lucas en Henk deden een grondige inspectie en Joop keek met een kennersoog toe en wist te vertellen dat er vast en zeker iets in de band moest zitten. Daar we niets konden vinden werd er een splinternieuwe binnenband ingelegd en met veel moeite kregen we de buitenband er weer omheen.

Tegen een dikke eikenboom werd er weer voldoende lucht ingepompt en de rit werd vervolgd.

Na ongeveer een kilometer riep Geert weer: “Lek”!!!! en nog wat meer, maar dat kan ik beter niet opschrijven. Toen kwam het moment van Joop: “Zie je nou wel, heb ik het niet gezegd, er zit vast iets in die buitenband, jullie zijn een stelletje prutsers, had nou maar naar mij geluisterd enz, enz. Natuurlijk moesten we onze nederlaag incasseren, maar dat nou juist Joop ons met de neus op de feiten moest drukken, dat kwam toch wel een beetje aan.

Bij een boerderij hebben we vervolgens de buitenband er helemaal afgehaald en droog- gemaakt, zodat we beter konden zien waar iets in de band zou zitten. Na lang speurwerk, waar Joop met de neus bovenop stond natuurlijk, vonden we een heel klein stukje metaaldraad. Dat was de boosdoener en dus was het probleem snel verholpen met een binnenband van Lucas deze keer, want iedereen heeft slechts één nieuwe band bij zich.

Tijdens de koffie in Hardenberg zaten Joop en Geert naast elkaar en toen moesten we nog eens weer luisteren naar het verhaal van Joop over zijn juiste kijk op de zaak en dat hij toch echt gelijk had gehad met die band van Geert. Het ging zelfs zo ver dat ze elkaar om de nek hingen als trouwe kameraden. Henk en ik zaten schuin tegenover dit koppel en we vonden dit maar niks, dat gevlooi met elkaar op deze manier. Wij hadden samen de band gerepareerd en Joop ging met de eer strijken. Wij hebben ons ingehouden en rustig ons stukje gebak opgegeten en koffie gedronken.

Na de koffie gingen we terug richting Coevorden. In Coevorden, bij de rotonde, riep Joop ineens: “Lek”!!!!!. Daar we op de rotonde reden, achter elkaar en ook nog in verschillende groepjes, was de situatie een beetje verwarrend en onoverzichtelijk. We besloten om even verder te lopen zodat we veiliger konden gaan werken aan de fiets van Joop. Het was de voorband van Joop zijn fiets. Dat was even een afknapper voor Joop. Had hij net zoveel eer binnengehaald met zijn vakkennis betreffende de band van Geert, nu was hij zelf aan de beurt. Er werd snel gehandeld, want een voorband gaat sneller en gemakkelijker dan een achterband. Joop peuterde een nieuwe binnenband uit zijn tasje terwijl ik de oude band verwijderde. De nieuwe binnenband werd aangereikt en ik zag meteen dat het geen nieuwe band was, maar een gerepareerde met lap over lap. Ik heb de nodige verwensingen richting Joop gegooid en tevens gevraagd of die band wel dicht was. Dat kun je toch zien zei Joop, want er zitten toch lapjes op. Het is maar te hopen dat je gelijk hebt, want anders………………..!!!!!! De binnenband zat er snel weer in en de pomp van Jan kon weer zijn werk doen, maar………….., de lucht liep er net zo hard weer uit. Toen kwam het moment van de andere fietsers. Ik kan me niet goed meer alle opmerkingen en verwensingen van iedereen herinneren, maar dat laat zich raden.

Met een nieuwe binnenband van Jan was het euvel snel verholpen, maar Jan kon nog wel even zijn gram halen door de binnenband van Joop in tien stevige knopen te leggen, zodat deze band voorgoed uit de roulatie verdween.

Tot overmaat van ramp waren er vier fietsers doorgereden bij dit incident. Zij hadden niets gehoord van het geroep van ons en ze kwamen pas na een ruime kilometer tot de ontdekking dat er zeven fietsers niet meer achter hen zaten. Ze zagen niemand meer en toen dachten ze dat we een andere weg ingeslagen waren. We hebben elkaar niet weer gezien.

Een rare fietstocht deze dinsdagmorgen.

Lucas.

Zou het nog weer lukken ????

Dat was de grote vraag toen we besloten om een gedeelte van de vakantie in de Vaucluse in Zuid Frankrijk door te brengen. Een streek net onder de beruchte berg: De Mont Ventoux.

In oktober van het afgelopen jaar heb ik nl. een nieuwe knie aangemeten gekregen. Toen dacht ik dat het fietsen in de bergen voor mij wel afgelopen zou zijn, maar dat weet je pas zeker als je het geprobeerd hebt. In het ziekenhuis gaven ze aan dat je in principe alles weer mocht doen, mits je geen gekke dingen ging doen.

Het fietsen met de "Grieze Fietsers " ging al snel weer goed. Een paar weken later ben ik ook weer mee gegaan met de Hesseler Fietsers en dat ging ook goed vanaf het begin. Men hield gelukkig rekening met mijn handicap en ik deed de eerste weken geen kopwerk en het tempo werd aangepast. Ik voelde dat het fietsen een heel goede uitwerking had bij de revalidatie.

Ik heb vanaf dat moment zeer regelmatig gefietst en zodoende was de conditie vrij snel weer in orde, maar zou het genoeg zijn voor het beklimmen van die magische berg in Zuid Frankrijk.?????

Na eerst een weekje fietsen in Zuid Duitsland langs de Saar en de Moezel en vervolgens een week in Frankrijk, in de Jura bij Arbois, begon de uitdaging steeds groter te worden. Na nog een drietal dagen aan de voet van de Mont Blanc vertoefd te hebben, met een forse beklimming, die wel goed aanvoelde, ging het richting Villes-sur-Auzon in de Vaucluse. Op aanbeveling van Joop en Miny Kloek kozen we voor een camping in dit dorp. Het was een goede keus, want je kon vanaf de camping de Mont Ventoux prachtig zien liggen. Dat is erg belangrijk, want de weersomstandigheden boven bij de top van deze berg willen wel eens totaal anders zijn dan beneden in het vlakkere gebied. Dat hebben Geert en ik een paar jaar geleden aan den lijve ondervonden.

De berg heeft een enorme aantrekkingskracht, want je ziet dagelijks grote aantallen fietsers en ook motoren en auto’s richting de top van de berg kruipen. Het is werkelijk een groot fietsfeest elke dag als de weersomstandigheden gunstig zijn en dat is vaak het geval gelukkig. De omgeving leent zich verder ook uitstekend voor de "gewone fietsers", want Geertje en ik hebben ook samen een paar leuke tochten gefietst, maar dan wel op de juiste fietsen met de nodige versnellingen.

Op woensdagmorgen 4 aug. waren de weersomstandigheden heel gunstig voor de beklimming. Ik had daags daarvoor in de auto nog even het parcours verkend. Dus vroeg ontbeten, fiets in de auto en naar de plaats Sault gereden. Net buiten Sault geparkeerd bij een boer en de fiets gereed gemaakt. De eerste fietsers waren al onderweg, want de meeste fietsers willen voor de ergste hitte boven zijn. Het is een mengeling van mannen vrouwen en kinderen, waarbij het mij opviel dat opmerkelijk veel vrouwen van alle leeftijden omhoog klommen en iedereen met hetzelfde doel: Die magische Ventoux beklimmen.

De afstand vanuit Sault is 26 km. Nu is 26 km. niet zo’n lange afstand, maar het gaat alleen maar bergop. Het is dus 26 km. klimmen, waarbij het stijgingspercentage een beetje wisselend is. Ik wist uit ervaring dat je rustig moest beginnen, want het was voor mij de derde keer dat ik deze berg ging beklimmen. Ik heb al eerder aangegeven dat er veel fietsers onderweg zijn elke dag en ook deze dag was ik bepaald niet alleen onderweg. De jonkies zijn in het begin altijd het meest enthousiast en die halen dus ook veel fietsers in. Later moeten velen dit voortvarende begin bekopen met vermoeidheidsverschijnselen.

Toch ging ik deze keer een beetje onzeker van start omdat ik niet wist hoe mijn geopereerde knie zou reageren op deze langdurige zware belasting. Het ging best wel goed vanaf het begin en hoe verder ik vorderde, hoe beter het voelde. Rustig omhoog fietsen en veel drinken en regelmatig eten is het devies.

Na 20 km. komen de wegen vanuit Sault en vanuit Bedoin samen bij "Chalet RENARD" en dan begint het zwaarste gedeelte, de laatste zes km, met een best stijgingspercentage. Er zijn trouwens ook heel wat fietsers die zich door hun vrouw en kinderen met de auto naar dit punt laten brengen en dan pas beginnen met de beklimming. Ik heb dat een poosje bekeken op dit parkeerterrein, want ik heb hier even flink gegeten en gedronken en natuurlijk even uitgerust. De mannen en vrouwen die hier starten gaan onder luide aanmoedigingen van de familieleden als een speer tegen de berg omhoog. Dat duurt slechts één bocht, want dan slaat bij een heel aantal de man met de hamer reeds toe. Veel te enthousiast begonnen dus. Ook zie je dan eindelijk de top van de berg in zicht komen en die aanblik doet velen ook de moed in de schoenen zinken. Ik vind het elke keer weer een machtig mooi gezicht, dat maanlandschap zonder begroeiing, één grote berg stenen met op de top een grote toren.

Je kunt dan ook de vele haarspeldbochten heel mooi zien. Ook heb je hier zicht op het aantal fietsers dat zich op dat lange traject naar boven worstelt, want voor de meeste fietsers is het geen dagelijks werk. Hier hoor je ook steeds gehijg achter je en voor je, het praten met medefietsers is je hier wel over, want je hebt je adem hard nodig voor het fietsen. Op dit gedeelte hoor je hoe fietsers zich uiten onder invloed van deze krachtsinspanning. Er wordt gemopperd, gescholden bij verkeerd schakelen, gezucht , gekreund, gelachen, gejuicht en gehuild. Je ziet en hoort veel en velen stappen ook even af bij het monument van Tommy Simpson, die hier ooit tijdens de Tour de France stierf. Ik had hier al eens gestaan en gekeken en dus bleef ik deze keer in het zadel om rustig door te fietsen, terwijl een beroepsfotograaf een paar foto’s maakte en zijn kaartje in mijn fietsjasje stak en mij aanspoorde met de woorden: "courage, courage"!!!!! Ook hij probeert een boterham te verdienen met foto’s te schieten van al die fietsfanaten.

Het gevoel in de benen was en bleef goed, ook al kostte het mij deze keer meer inspanning dan de vorige keer. Het lukte dus toch weer en zonder problemen kwam ik boven. Daar worden de meeste fietsers met applaus begroet.

Het gaf toch weer een goed gevoel om deze berg nog steeds te kunnen bedwingen.

Dit geeft hoop voor de toekomst en het smaakt naar meer.

Lucas Jalving.

Beste Hesseler Fietsers,

Ontzettend bedankt voor jullie medewerking afgelopen weekend in Aalden.

We zijn als bestuur ontzettend trots op onze vereniging omdat we in Aalden hebben laten zien waartoe een kleine fietsclub, zoals de onze, in staat is.Een fietsevenement, waar nagenoeg ieder lid bij betrokken is geweest, is pas geslaagd wanneer je op elkaar kunt rekenen. En dat konden we.

Het fietsevenement heeft bewondering afgedwongen van diverse instanties waaronder de gemeente Coevorden. Wethouder Roeles, van o.a. sportzaken, had bewondering voor het hetgeen wij afgelopen weekend hebben gedaan. Wat hem tevens opviel was het feit dat hij een uitnodiging had gekregen zonder dat er iets(geld) van hem werd gevraagd.

Op vrijdag zijn we begonnen met het uitzetten van de routes voor de wegtochten, wat voor sommige teams toch al gauw drie uur in beslag nam.Zaterdagmorgen is al vroeg begonnen met het in gereedheid brengen van de inschrijfpost, reclamemateriaal ophangen, route controleren, waarschuwingsborden plaatsen en alles gereed maken voor de ontvangst van Bart Brentjens. Ik de loop van de middag zijn vier groepen op pad gegaan om de ATB tocht uit te zetten.

Op deze zaterdag heeft Bart Brentjens, met ondersteuning van Theo Pragt en Bert Nijkoops, zowel
's morgens als 's middags een ATB clinic gegeven. Tijdens de clinic zijn de deelnemers door de Mepper Dennen geleid waar enkele heuveltjes en singletracks voor een attractief parcours hebben gezorgd. Na de Mepper Dennen werd het Geeser Bos aangedaan waar ook diverse oefeningen werden gedaan. Ook de "bult" in het bos is gebruikt als oefenobject waar de deelnemers een lesje klimmen en dalen kregen. Op de bult kregen de deelnemers koffie en thee aangeboden. Alle 29 deelnemers hebben de dag tevreden afgesloten en zijn als afsluiting met Bart Brentjens op de foto geweest.

Aan het eind van de zaterdag hadden we een "Meet & Greet" georganiseerd om onder het genot van een hapje en een drankje de sponsoren en Bart Brentjens te bedanken voor hun bijdrage aan dit weekend. Ook wethouder Roeles heeft van deze gelegenheid gebruik gemaakt om een toespraakje te houden waarin hij zijn waardering uitsprak voor wat wij als vereniging afgelopen weekend hebben gedaan. Hij benadrukte het belang van sport en beweging in zijn algemeenheid en met name in de provincie Drenthe.

En dan de zondag die, met een zeer slechte weersvoorspelling, gelukkig droog is begonnen. Net als zaterdag moesten ook diverse vrijwilligers weer vroeg op. Inschrijving in gereedheid brengen, marktkramen naar de drie rustplaatsen brengen en gereed maken, ATB routes controleren en de oversteekposten bemannen.

Op de zondag is melding gemaakt van een ongeluk waarbij iemand uit Dalen met z’n voorwiel op een wildrooster is uitgegleden met verwondingen aan gezicht en hand. Gelukkig was een kennis terplekke die het slachtoffer met een auto naar een arts heeft gebracht. Omdat hier pas in een later stadium melding van is gemaakt hoefde onze EHBO niet in actie te komen. Het geeft wel het belang van EHBO ondersteuning aan tijdens een evenement. Ook een aantal pechgevallen zijn gemeld. Dit had betrekking op kapotte kettingen en een verbogen voorvork. Deze zaken zijn allemaal opgelost door onze eigen hulpdienst. (Bert Nijkoops met de bestelauto)

En dan moest zondag de boel nog worden opgeruimd, alle reclame uitingen van het hekwerk halen, hekken op de wagen laden en een interview geven aan radio Loco. Het slechte weer trof de mannen die de linten weer moesten ophalen, met regen en harde wind als tegenstander moest het lint van de 30, 50 en 70 km route worden opgehaald.

Terugblikkend kom je tot de conclusie dat wij het als vereniging goed hebben gedaan, de deelnemers waren tevreden en ook Landal en Zantingh Tweewielers gaven te kennen dat dit een goed weekend is geweest. Graag wil ik namens het bestuur nogmaals iedereen die afgelopen weekend heeft meegewerkt ontzettend hartelijk bedanken.

Jannes Heinhuis (voorzitter)

Landal Fiets Weekend

Vooraf hadden wij als bestuur grote verwachtingen van het Landal Fiets Weekend. Helaas zijn die door de weersvoorspellingen voor het betreffende weekeinde - 29 en 30 mei - niet geheel uitgekomen. Het KNMI had vooral regen voorspeld en hoewel die op zaterdag geheel uitbleef en zondagmorgen er slechts een enkel buitje viel, had dit toch veel invloed op het aantal deelnemers.

Er waren voor beide dagen mooie routes uitgezet en er was een scala aan mogelijkheden betreffende de te fietsen afstanden. Bovendien bleek Landal Aelderholt, waar wij voor de eerste keer te gast waren, een perfecte startlocatie.

De deelnemers aantallen van de " Omloop van Aelderholt " waren als volgt.

Aantal deelnemers

40 km
60 km 80 km 100 km 120 km

Leden NTFU 1 18 16 25

Niet leden NTFU 15 13 11 2 10

Hesseler Fietsers 3 2 18

Totaal aantal 16 34 29 2 53 Samen 134

De deelnemers aantallen van de " Landal Aelderholt Veldtoertocht " waren als volgt:

Aantal deelnemers

30 km 50 km 70 km

Leden NTFU 22 47 44

Niet leden NTFU 58 58 24

Jeugd t/m 15 jaar 10 1

Hesseler Fietsers 2

Totaal aantal 92 106 68 Samen 266

Naast deze tochten hadden wij op zaterdag ook nog de Bart Brentjens Clinic. Er was een sessie om 09.30 en 13.30 uur. Bij beide clinics waren 14 deelnemers, dus totaal 28 personen.

Het weekend heeft veel inzet van de leden gevraagd en daar wil het bestuur iedereen voor bedanken. Ook hadden wij dit niet kunnen doen zonder de steun en inzet van Landal Aelderholt en Zantingh Tweewielers, alsmede van de overige sponsoren die de komst van Bart Brentjens mogelijk hebben gemaakt. Iedereen bedankt.

Jan Veldkamp

Voorjaarstocht 2010

De weersvoorspellingen voor zaterdag 20 maart 2010 waren de hele week al slecht. En helaas bleek dit maar al te waar. 's Morgens om 07.00 uur kletterde de regen weer eens vol uit de lucht. Eigenlijk geen weer om te fietsen. Zo zullen velen hebben gedacht, want de opkomst was erg matig. Konden we vorig jaar nog 151 deelnemers aan de start begroeten, nu bleef de teller steken bij 58.

Na een aantal jaren naar Ruinen te zijn gefietst, hadden we nu een andere richting gekozen. De routes leiden nu richting Midden Drenthe. De 90 km route die wij met 13 man van de Hesseler Fietsers hebben gereden ging via Gees, Mantinge, Bruntinge, Holthe, Beilen, Brunsting, Hijken naar Hooghalen. Het is een gebied waar wij niet zo vaak fietsen, maar waar wel veel natuurschoon met mooie, rustige wegen zijn. In Hooghalen werd gepauzeerd bij het " Wapen van Schotland ".

Tijdens de pauze was er een fikse regenbui, waardoor wij toch wat langer dan gebruikelijk binnen bleven. Toen wij weer op de fiets wilden stappen kwam Hendrik de Jonge net aan rijden. Hij had thuis de buien even afgewacht en was, toen het wat droger werd, alsnog vertrokken. Hij kon dus gelijk aanpikken en verder mee fietsen.

De terugweg ging via: Ekehaar, Amen, Schoonloo, Elp, Zuidveld, Orvelte, Aalden en Meppen. De totale afstand bedroeg bij terugkomst 94 km. Het viel onderweg nog wel mee met de regen. Je werd meer nat en smerig van het opspattende water en zand van de weg. Het aantal lekke banden, door het natte wegdek bleef gelukkig beperkt tot 4 stuks. De "gelukkigen " waren, Jan Veldkamp (al na 8 km), Jaap Postma ( na 11 km) en Hendrik de Jonge 2 X.

De routeuitzetters waren: Jannes Heinhuis, Siebrand Hofman, Lucas Jalving, Rinze Lenstra, Jaap Postma en Jan Veldkamp.
De pijlen en de borden werden opgehaald door: Roelof Jeuring, Harm Pot, Henk van Veen, Wibo Veerkamp, Klaas Willems en Erik Zwiers.
De starttafel werd bemand door: Joop Reijntjes en Hans Tietema.

Aantal deelnemers

45 km 90 km

Leden NTFU 6 32

Niet leden NTFU 1 5

Hesseler Fietsers 1 13

Totaal aantal 8 50 Samen 58

Jan Veldkamp

Uitreiking Kilometervreterbokaal

Het is december, de maand waarin wij als Hesseler Fietsers bekend maken wie onze clubkampioenen op de weg en in het veld zijn. Vrijdagavond 11 december zijn in clubcafé Deen de prijzen uitgereikt. Om de avond te vullen had ik zo bedacht om voorafgaande aan de uitreiking een spel te spelen.

De avond had betrekking op de gereden kilometers, dus leek het mij voor de hand liggend om een spel te spelen dat betrekking had op kilometers en fietsen. Zo ben ik gekomen bij het spel ‘Met het mes op tafel’, wat op de tv gepresenteerd wordt door Joost Prinsen. Bij ons werd nu niet gespeeld met geld maar met kilometers. De deelnemers konden kilometers inzetten en verhogen na het aanhoren van op fietsen gerichte vragen.

Omdat het niet om geld ging maar kilometers, bood het team van Rudy Hilbrands, Theo Pragt, Bert Nijkoops en Rob Meijerink zich al vrij snel failliet. Jammer, want later op de avond bleek dat zij toch nog aardig wat vragen wisten te beantwoorden. Het winnende team bestond uit Lucas Jalving, Wim Visser, Joop Reijntjes, Jans Koerts en Siebrand Hofman. Zij wisten de meeste antwoorden en waren het meest koelbloedig tijdens het bieden. De prijs die zij hiermee wonnen werd beschikbaar gesteld door de AB Groep.

Voorafgaande aan het spel heb ik de aanwezigen een overzicht gegeven van de activiteiten waar het bestuur gedurende de afgelopen periode mee bezig is geweest. We vinden het als bestuur van belang dat de leden op de hoogte zijn van alle activiteiten waar zij in de uitvoering bij betrokken zullen worden. Na het spel was het tijd om bekend te maken wie onze nieuwe kilometervreter op de weg is geworden en wie de ATB kampioen in het veld. Rudy Hilbrands had een mooie grafische voorstelling gemaakt van de gereden kilometers van de clubkampioenen van afgelopen jaren.

Als de AEX index een gelijke grafiek zou vertonen waren we meteen uit de crisis. De lijn zou dan met enige golfbewegingen oplopen tot over de 15.000 kilometer. Persoonlijk zou ik nu gelijk alle aandelen verkopen, want het lijkt mij haast onmogelijk om hoger te komen. Zoals de ranglijst laat zien behoren de eerste vier, met een gereden aantal kilometers van ver boven de tienduizend, tot de toppers.

Van de ATB groep heeft helaas maar vijf man het boekje ingeleverd. Ook hier twee toppers die boven de vierduizend kilometer uit zijn gekomen. Dit zijn behoorlijk veel kilometers voor tochten door velden en bossen. Alle deelnemers kregen een ronde krentenstoet voor het meedoen en voor de eerste vijftien van de ranglijst werd nog een extra prijs beschikbaar gesteld door het Drenthe College en Zantingh Tweewielers uit Nieuw Amsterdam. We hopen als bestuur dat aankomend fietsseizoen veel deelnemers de trainingsavonden zullen bezoeken en ook deel zullen nemen aan alle andere activiteiten van de verenging.

Het seizoen loopt door tot 1 maart en we hebben nog een ATB tocht in het vooruitzicht. Het gaat om de RABO Klenckeland ATB - tocht van 23 januari 2010. Voor de organisatie van deze tocht doen we een beroep op de leden om dit tot een succes te maken. Meer informatie volgt in januari 2010.

Dan nu de uitslag van de competitie om de ‘Kilometervreterbokaal’en de ATB bokaal;
Kampioen op de weg is geworden Okko Dekker uit Gees en kampioen op de ATB is geworden Theo Pragt. ( de volledige uitslag is te vinden onder de knop : Kilometervreters.)
Het bestuur feliciteert beide kampioen met het behaalde resultaat.

Rest mij de lezers en de makers van de Sportblazer Gezellige Kerstdagen en een sportief 2010 toe te wensen.

Jannes Heinhuis

Makelaardij Stadman ATB-tocht

De door onze vereniging op 18 oktober georganiseerde ATB tocht was een groot succes. Onder prima weersomstandigheden kwamen er 445 deelnemers aan het vertrek. Nooit eerder wisten zovelen de weg naar Oosterhesselen te vinden. Het bestuur bedankt hierbij alle leden die hebben meegeholpen aan het welslagen van deze tocht.

Het aantal deelnemers is als volgt onder te verdelen:

30 km 50 km

NTFU leden 29 159

Niet NTFU leden 127 122

Hesseler Fietsers 2 6

Totaal 158 287

Alpe d 'Huez 2009

Op 21 mei 2009 hebben een drietal van onze leden meegedaan aan de beklimming van de Alpe d 'Huez, die door het Dagblad van het Noorden was georganiseerd. Er waren 408 deelnemers en de snelste tijd was 00.54. 43 uur. De langzaamste tijd was 03.28. 11 uur.

De plaats en eindtijd van onze mannen waren:

68 Rudy Hilbrands 01. 17. 42 uur

99 Harm Pot 01. 20. 37 uur

114 Rinus Hilbrands 01. 22. 30 uur

Harm Pot heeft een foto - impressie gemaakt en deze staat nu onder Foto 's

VOEVV fietstocht

Het aantal deelnemers aan de VOEVV fietstocht bedroeg 186 deelnemers.

40 km 60 km 80 km

NTFU leden 0 0 64

Niet NTFU leden 43 47 32

Totaal 43 47 96

Onder deze deelnemers waren slechts 2 kinderen t/m 12 jaar.

De routeuitzetters waren: Hendrik de Jonge, Jan Veldkamp, Henk en Ina van Veen, Jannes Heinhuis, Siebrand Hofman en Klaas Kingma.
De pijlen en de borden werden opgehaald door: Wibo Veerkamp, Wim Hoekman, Lambertus Bos, Jan Krol, Geert Engberts, Lucas Jalving, Rinze Lenstra en Henk Nijenbanning.
De starttafel werd bemand door de VOEVV leden: Ab Kamping en Jans Koert.
De controle in Valthe werd verzorgd door V.V.O. (de volleybalvereniging)
De controle in Zwartemeer werd verzorgd door de Woaghalzen (de touwtrekvereniging)
De controle in Nieuw Amsterdam werd verzorgd door H.V.Z./Vivendi (de handbalvereniging)
De uitgifte van de bananen werd verzorgd door De Kleckeruiters (de ruitervereniging)

Iedereen wordt bedankt voor zijn of haar bijdrage in het welslagen van deze zomeractiviteit van de VOEVV.

Door pech achtervolgd……………………………………………………….

De allereerste keer dat hij meefietste met onze dinsdagfietsers had hij nog z’n vooroorlogse Raleigh compleet met standaard !!!!!. Dat was natuurlijk al een bezienswaardigheid, maar de commentaren waren in het begin nog redelijk ingetogen. De versnellingen waren al jaren niet gebruikt, maar ondanks dat kon hij er aardig op fietsen. De groep bestond die dag uit zo’n tien personen en de tocht ging richting Coevorden. Bij Dalen trof hem het noodlot: er stak plotseling een hond over, midden in de groep. Hij trok zo hard aan de voorrem, die nog goed werkte, dat hij een regelrechte salto maakte. Het was spectaculair om te zien, maar iedereen vroeg zich af hoe het met de fietser was afgelopen. Hij krabbelde een beetje versuft voorzichtig overeind, voelde wat aan zijn borst, handen en benen en zette toen zijn fiets overeind, op de standaard. Algehele hilariteit dus.

Dit was met een sisser afgelopen gelukkig.

Enige maanden later besloot onze fietser nadat hij voor de zoveelste keer deskundig advies had gekregen over de aanschaf van een fatsoenlijke racefiets,

toch maar eens uit te kijken naar een vervangend exemplaar in zijn maat. Het werd een mooie blauwe Merida met een zeer geavanceerde fietscomputer, die hij overigens nooit heeft leren gebruiken, maar dat is een verhaal op zich.

Een aantal weken geleden gingen een aantal leden voor een tweedaagse tocht het land in. Onze Meridafietser was ook van de partij. Tijdens de eerste dag had hij een moment van onoplettendheid, want hij keek naar zijn tandwielen om te zien wat er gebeurde als hij schakelde. Weer sloeg het noodlot toe: weer trok hij te hard aan de voorrem en weer maakte hij een salto. Deze keer liep het minder goed af. Zowel de fietser als de fiets kwamen gehavend uit de valpartij. De tweede dag van deze tocht nam onze pechvogel noodgedwongen plaats in de volgwagen van Bertus en Miny. De mooie blauwe Merida was zwaar gehavend en na een paar dagen kreeg hij van de fietsenmaker het kostenplaatje van de noodzakelijke reparaties. Goede raad was duur, maar het werd uiteindelijk een splinternieuwe Stevens fiets. Aangezien de meeste leden tegenwoordig op een Stevens fiets rijden, is hij nu volledig opgenomen in deze groep die de neiging heeft om alle Stevens fietsen tijdens de koffiestop bij elkaar te zetten !!!!!

Hij rijdt nu zo trots als een macho rond op z’n nieuwe fiets die hij een zeer toepasselijke naam heeft gegeven: “Symphonie van de wind”. En nu maar hopen dat hij niet voor de derde keer een salto maakt.

Lucas.

Tweedaagse naar De Lutte.

Gelukkig zijn er nog leden, die zelf ook initiatieven ontplooien wanneer ze graag iets willen. Zo ook, toen bleek dat het rondje IJsselmeer door te weinig deelname werd afgelast. Samen een weekend op pad wordt door veel leden erg gewaardeerd. Het voorstel van Henk van Veen en Roelof Jeuring om dan maar een tweedaagse te organiseren hebben we als bestuur dan ook direct gesteund. Vóór de sluitingsdatum hadden zich twaalf fietsers opgegeven en zelfs na de sluitingsdatum gaven zich nog twee man op.

De totale groep bestond uit de volgende mensen;
Geert Engberts, Jannes Heinhuis, Wim Hoekman, Siebrand Hofman, Roelof Jeuring, Rini Meppelink, Jans Pals, Jan Rademaker, Joop Reijntjes, Marc Tienstra, Henk van Veen, Wim Veerkamp, Jan Veldkamp en Erik Zwiers . Een leuk en gemêleerd gezelschap.

We zijn zaterdagmorgen 13 juni om ongeveer 09.00 uur vertrokken met als vaste begeleiders Lambertus en Miny Bos. Tijdens de tweedaagse hoorde ik Miny zeggen dat dit waarschijnlijk de 15^e keer is dat ze meegaan met een meerdaagse van de Hesseler Fietsers. Dat ze ook dit keer weer van de partij zijn is natuurlijk geweldig. De zaterdag was een prachtige dag en het was een genot door het Twentse landschap te fietsen. De route voor deze tweedaagse is door Jan Veldkamp gemaakt en bracht ons via mooie landelijke weggetjes naar De Lutte.

De heenreis kende twee incidenten, en wel een duikeling van Joop Reijntjes en een tweetal lekke banden op één en hetzelfde moment. Een onverlaat remde te hard waardoor Joop tegen zijn achterwiel kwam en uit balans raakte. Een kleine schaafplek en een licht verbogen derailleur was het gevolg. Als oud marinier was Joop wel wat gewend en zat al snel weer op de fiets. De lekke banden werden veroorzaakt door het puin, dat op het pad op het landgoed Herinckhave was uitgestrooid. Na terugkomst bleken dit de enige lekke banden te zijn in twee dagen.
Nagenietend van deze schitterende eerste fietsdag hebben we gezamenlijk een biertje gedronken op het terras van Hotel Restaurant De Grote Zwaan, twee kilometer buiten De Lutte. Jan had de route van de eerste dag gemaakt aan de hand van de knooppuntenroute. Dit werkte prima.

Na het gezellige terrasbezoek ging iedereen naar zijn kamer om te douchen en om te kleden voor het diner. Om 21.00 uur was iedereen zo ver dat we met z’n allen naar De Lutte, een afstand van ca.2 km, konden wandelen. Daar aangekomen konden we kiezen tussen twee terrasjes, één met bezoekers en één zonder. We hebben gekozen voor de eerste. Na een biertje zat de stemming er al gauw in en de eerste liedjes klonken over het terras. Ook ontstonden er nieuwe vriendschappen tussen o.a. Geert en Jhonny de klompenmaker. Jhonny, een plaatselijke gangmaker, liet een ieder de lokale kruidenbitter proeven en deed ook pogingen een lied te zingen. Toen de Groninger liedjes de overhand begonnen te krijgen en het inmiddels 01.00 uur was zijn de eersten, waaronder ikzelf, terug gegaan richting hotel. Een aantal, dat om privacy redenen niet genoemd wil worden, zijn gebleven om Groninger liedjes te zingen en meer contact te maken met de lokale bevolking.

De volgende dag is de uitdrukking; wie 's nachts vist moet overdag de netten drogen, vaak gebruikt. Om 10.00 uur was een ieder zo ver dat we konden starten met het 2^e deel van de fietstocht, van De Lutte door Duitsland, terug naar huis. Ditmaal moesten we het doen met de route via straatnamen en plaatsnamen. Een knooppuntenroute hebben ze in Duitsland niet. Door dat er in dat deel van Duitsland nogal veel hoogteverschil voorkomt moest er ook geschakeld worden. Dit had als resultaat dat de op de eerste dag verbogen derailleur van Joop tussen de spaken kwam en afbrak. Gelukkig is er dan een volgauto die na enig heen en weer getelefoneer ons wist te lokaliseren en Joop aan boord nam. Jans Pals had Joop zijn fiets aangeboden, zodat hij toch nog verder kon fietsen, maar dit heeft Joop, grootmoedig als hij is, afgewezen. Na een paar keer verkeerd te zijn gereden, omdat men in Duitsland vanwege feestelijkheden in dorp of stad, zonder meer de wegen afsluit zonder een omleiding aan te geven, zijn we onder steeds zonniger wordende omstandigheden, om ongeveer 15.30 uur aangekomen in Oosterhesselen. Een geslaagde 2-daagse die niet mogelijk was geweest zonder Lambertus en Miny als begeleiders en Jan Veldkamp als routemaker.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de deelname aan dit sportieve gezellige fietsweekend.

Jannes Heinhuis

Fietsverslag van de Ronde van Nederland op 20 t/m 24 mei 2009.

Met Rini Meppelink heb ik samen de ronde van Nederland gefietst. Een 5 daagse tocht door Nederland met een totale afstand van plm. 950 km. Deze meerdaagse tocht werd georganiseerd door de Rijwiel Toer Vereniging Steenwijk. Op woensdag 20 mei 2009 moesten wij om 8.00 uur voor de start aanwezig zijn in Hotel Hiddingerberg te Steenwijk. Wij werden ontvangen met koffie en koek. Er hadden zich in totaal 115 deelnemers ingeschreven voor de tocht waarvan 14 dames. De oudste deelnemer was 74 en de jongste 26 jaar.

1^e dag.

Om 9.00 uur werd het startsein gegeven voor de tocht. Onder begeleiding van een motoragent vertrokken wij gezamenlijk met alle deelnemers uit Steenwijk. In de buurt van Giethoorn werden de eerste groepjes gevormd voor de verdere dag. Het is te gevaarlijk om in één groep te blijven doorrijden. Wij sloten ons aan bij een groepje fietsers uit Tubbergen. Bestaande uit 4 heren en 2 dames. Na ons te hebben voorgesteld gingen we samen richting Arnhem. De eerste controle was na 60 km bij Lemele. Qua fietstempo waren we redelijk aan elkaar gewaagd, de snelheid lag tussen 30 en 32 km per uur. De fietsers uit Tubbergen beschikten over een GPS navigatiesysteem waardoor het niet nodig was om steeds op de routebeschrijving te kijken. Na de stop kregen we te maken met enkele klimmetjes in het mooie Twentse heuvelland. Allereerst moesten de Lemelerberg, de Luttenberg en de Holterberg worden bedwongen. Daarna ging het richting Markelo, Lochem, Vorden en Bronckhorst. In Bronckhorst staken we met de pont de IJssel over richting Brummen om vervolgens over de Posbank door te rijden naar Rozendaal. Om 17.00 uur kwamen wij aan bij onze eerste overnachtingsplek de Stayokay te Arnhem. De eerste dag hadden we er 170 km op zitten. Het was een prachtige route langs kleine binnenweggetjes. De meegereisde mecanicien had het die avond nog erg druk want er waren onderweg 5 achterwielen gesneuveld. De koks van de Stayokay hebben het geweten dat een stel fietsers op bezoek was. Er werd flink gebunkerd maar er was voor iedereen voldoende. Na enkele biertjes lagen we om goed tien uur al op bed.

2^e dag.

De volgende dag ging de tocht naar Maastricht , er moest een afstand van 200 km worden afgelegd. Intussen was de groep uitgebreid met 2 fietsers uit Weert. Na het ontbijt en inlevering van de bagage gingen wij om 8.00 uur van start. Ook deze dag was het prachtig weer. De tocht ging via Nijmegen, Berg en Dal, Groesbeek en het Siebengewald. Dit is een mooi glooiend landschap met hier en daar de nodige klimmetjes. Na de controle op 70 kilometer reden we langs de Maas naar Maastricht. De Stayokay lag schitterend aan de Maasboulevard. Na het avondeten zijn we met onze groep nog even naar het Vrijthof in het centrum van Maastricht geweest.

3^e dag.

Om half zeven liep ’s morgens de wekker af voor de tocht naar Dordrecht over 200 km. Het was mooi weer maar er stond een stevige zuidwestelijke wind. Via België reden we richting Tilburg en Sprang Capelle door het Brabantse land. Met de pont staken we vervolgens de Bergsche Maas over. Daarna reden wij via Werkendam richting Dordrecht. Het laatste stuk was kaal met een behoorlijke tegenwind. Met de pont over de Merwede en daarna waren wij spoedig in Dordrecht. De Stayokay was prachtig gelegen aan de rand van de Biesbosch.

4^e dag.

Het ontbijt ’s morgens was om 7.00 uur. Iedereen stond dan alweer in de startblokken om zo vroeg mogelijk te kunnen vertrekken richting Heemskerk voor een tocht van bijna 200 km. Het was vermakelijk om te zien hoeveel brood er ’s morgens doorging. De bediening was nauwelijks in staat om de voorraad brood op peil te houden. Sommigen namen in één keer een half brood mee. Via Puttershoek (café van Kees Verkerk) en daarna door de Heinenoordtunnel, en vervolgens naar Spijkenisse, Rozenburg, Maassluis en met de pont over de Nieuwe Waterweg naar Hoek van Holland. Na 75 km hadden we hier de eerste controle. Na de controle ging de tocht verder via Rijswijk, Delft, Hazerswoude en Halfweg. Vlak voor IJmuiden gingen we met de pont over het Noordzeekanaal naar Heemskerk. De Stayokay in Heemskerk was een prachtig kasteeltje ( Slot Assumburg). Het was die dag prachtig weer zodat we ’s avond laat nog buiten konden zitten onder het genot van een biertje of een wijntje. Omdat het de laatste overnachting was moest de gezamenlijke pot met geld nog worden opgemaakt. Wat wel opviel, dat gaandeweg de tocht het ’s avonds steeds later en gezelliger werd. Die avond was het al na twaalven dat wij op bed lagen.

5^e dag.

De laatste dag ging de tocht van Heemskerk naar Steenwijk over een afstand van 165 km. Via de Zaanstreek met de vele molens (prachtige Hollandse plaatjes) reden we naar Enkhuizen. Hier gingen we over de dijk richting Lelystad. Aan het Ketelmeer hebben we nog even een tussenstop gemaakt om soep te eten en te genieten van de zon en het prachtige uitzicht over het water. Daarna gingen we via Kraggenburg, St Jansklooster, Wannerperveen naar de finish in Steenwijk. In Steenwijk stond voor ons een heerlijke maaltijd gereed. Tijdens de maaltijd konden we nog even napraten over de gezellige en sportieve dagen die we met elkaar hebben beleefd. De organisatie was door de toerclub uit Steenwijk perfect geregeld. Na nog wat e-mail adressen te hebben uitgewisseld voor de foto’s en een hartelijk afscheid van onze fietsgenoten ging het huiswaarts.

De andere fietser,

Hendrik de Jonge

Fietsweekend Oosterhesselen 2009

Afgelopen zaterdag 30 mei 2009, hadden wij de " 8 van Oosterhesselen ". Het was schitterend fietsweer deze zaterdag voor de Pinksteren. Het aantal deelnemers was aanzienlijk meer dan vorig jaar, toen we slechts 70 deelnemers hadden. Nu waren er 117 liefhebbers die op onze tocht af zijn gekomen. Vooral de 60 km route was in trek. Ondanks dat een aantal van onze leden met vakantie is, hadden wij toch nog een groep van 21 personen aan de start. De deelnemers waren overigens, net als vorig jaar, vol lof over de routes. Door een prachtig landschap en goed uitgepijld.

het aantal deelnemers zag er als volgt uit:

	60 km	120 km
Hesseler Fietsers	1	20
NTFU leden	24	21
Niet NTFU leden	43	8
Totaal	68	49	117

Op de zondag 31 mei 2009, 1e Pinksterdag, werd de " Zantingh Tweewieler ATB - tocht " verreden. Ook op deze dag was het uitstekend fietsweer. Het aantal deelnemers was bijna gelijk aan dat van vorig jaar, toen 313 nu 299. Bert Nijkoops en zijn mede ATB - ers hadden voor een mooie route gezorgd, waar een paar zeer verrassende stukken in zaten. Daarnaast waren ook de pauzeplaatsen weer uitstekend verzorgd. Dat er niet meer Hesseler Fietsers zich hadden ingeschreven, lag aan het feit, dat deze mee moesten helpen met het laten slagen van deze tocht. Iedereen die op enigerlei wijze heeft meegeholpen dit weekeinde wordt door het Bestuur bedankt voor zijn of haar diensten.

het aantal deelnemers zag er als volgt uit:

	35 km	55 km
Hesseler Fietsers	3	2
NTFU leden	32	98
Niet NTFU leden	91	74
Totaal	126	174	300

We kunnen terugkijken op twee goed geslaagde evenementen.

Fietsdag in Renswoude op mei.

Het begint zo langzamerhand een goede traditie te worden dat tijdens de voorjaarsvakantie van Geert en Grietje Engberts en Lucas en Geertje Jalving, de fietsclubgenoten van de z.g.n. “Dinsdagfietsers” uitgenodigd worden op de camping voor een dagje gezellig fietsen . Men is dan een dag onze gast en we maken een stevige fietstocht in de omgeving. Voorgaande jaren zaten we een paar keer in Mettingen in Duitsland, maar dit jaar hadden we een plekje gezocht aan de Utrechtse Heuvelrug, in Renswoude.

De beide keren in Duitsland waren uitstekend bevallen en zodoende kon het gebeuren dat we deze keer zelfs elf clubleden mochten verwelkomen in Renswoude. Geert en Lucas, en ook Grietje en Geertje, verheugen zich altijd enorm op deze dag. De voorbereiding van de tocht zelf, maar ook de verzorging door onze dames, wordt zeer serieus genomen. Wij laten niets aan het toeval over, want we willen het liefst een hele leuke, maar ook een veilige tocht in elkaar zetten. Jan Veldkamp had ons een paar leuke tochten als idee meegegeven en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt.

Om half zeven ‘s morgens belde Wim Visser al met ons kersverse nieuwe lid Henk Nijenbanning uit NoordSleen, om te vragen of hij er wel aan dacht om mee te gaan. Henk was nog in dromenland en zat dus gelijk rechtop in bed. Hij moest even goed nadenken waar hij was, waar het over ging, wie er zo vroeg belde en wat voor dag het was. Toen schoot hem te binnen wat er reeds eerder afgesproken was en hij was van de partij.

Joop was niet in beste conditie, want hij had daags tevoren zwaar getennist tijdens de competitie en ’s avonds moest hij nog naar dansles en zodoende was hij laat in zijn nest gekomen. Het leven van een ex-marinier kan hard zijn af en toe. Hij was op tijd aanwezig.

De wekservice, in de persoon van Jan Veldkamp, belde om half acht ’s morgens met Lucas op de camping om het definitieve aantal deelnemers door te geven. Dit in verband met het aan te schaffen gebak voor bij de koffie. Dit is voor ons als ‘Dinsdagfietsers’ erg belangrijk, want onze voorzitter Jannes heeft ons ooit als gebakfietsers betiteld en dat willen we graag waar maken.

Tegen kwart voor acht vertrokken dus elf fietsers richting Renswoude. Na de nodige fileproblemen onderweg arriveerden de fietsers tegen kwart voor tien op de camping, waar we een mooie plek gereserveerd hadden, compleet met picknicktafel en de nodige terrasstoelen op een windluwe plek voor de koffie met gebak.

Na dit gezellige welkom werden de fietsen gepakt voor een tocht van 88 km. in de regio. Jan Kat was de afgelopen week nog even bij de fietsenmaker geweest voor een paar nieuwe onderdelen, maar hij kwam terug met een splinternieuwe fiets. Hij had de laatste tijd veelvuldig last gehad van pech en dan vooral van lekke banden en dat opgeteld bij wat andere technische mankementen had hem doen besluiten de fiets om te zetten in een nieuwe. Er werd uiteraard stevig onderhandeld met de fietsenmaker en het werd uiteindelijk een prachtige nieuwe Stevens fiets. Dan denk je dat je voorlopig gevrijwaard bent van technische mankementen aan je materiaal, maar na zes kilometer fietsen werd er al geroepen dat er iemand lek reed. Iemand vooraan zei nog voor de grap:” Dat zal Jan wel weer zijn.” En alsof de duvel met hem meereed: het was Jan weer. Je zag de stoom bijna uit zijn oren komen, zo baalde hij weer , en terecht natuurlijk. Wie verwacht met een splinternieuwe fiets een lekke band na zes kilometer. Na een vlotte wissel van de binnenband was het probleem snel verholpen. De lekke binnenband is tijdens de rit spoorloos verdwenen.

In grote lijnen liep de route van Renswoude, Leersum, Doorn naar Driebergen, waar we koffie dronken bij “De Reiziger”buiten op het terras. Hier versterkten we de inwendige mens met lekkere mosterdsoep of belegde broodjes of een andere versnapering. We vervolgden de route naar Odijk, Werkhoven, Cothen, Langbroek en Wijk bij Duurstede. Hier dronken we nog weer een kop koffie op een leuk terras aan het water. Vanuit Wijk bij Duurstede pakten we de Rijndijk naar Amerongen. Op de dijk hadden we de stevige wind pal op kop, maar met een wissel om de kilometer ging dat prima. In Amerongen ging het weer bergop via de Bergweg naar Renswoude. Hier konden de klimmers onder ons zich even uitleven, terwijl een ander reeds uitgeleefd was, een ieder kwam aan zijn trekken.

Om half vier waren we allemaal weer terug op de camping, waar we ons tegoed deden aan de drankjes en de versnaperingen die door onze dames uitstekend waren verzorgd. De meeste fietsers namen nog even een lekkere douche op deze prima camping. We hebben nog ongeveer anderhalf uur gezellig nagepraat op ons campingterras.

Na dankwoorden over en weer over de prachtige route, de gezellige dag, de prima verzorging en de aanwezigheid van zoveel fietsvrienden, namen we tegen vijf uur afscheid van elkaar.

Volgend jaar hopen we weer deze goede traditie voort te zetten vanaf dezelfde locatie.

Een prachtige nieuwe route is in hoofdlijnen reeds voorbereid.

Lucas.

Sallandtocht 1 april 2009

Op initiatief van Henk van Veen waren we uitgenodigd om mee te fietsen in de Sallandtocht die op 1 april werd georganiseerd door ZPSB (Zwolse Politie Sport Bond). We hadden gehoopt met 10 of 12 man aan het vertrek te staan, maar toen uiteindelijk de neuzen werden geteld, bleken het er maar zes te zijn. Henk van Veen, Rini Meppelink, Siebrand Hofman, Hendrik de Jonge, Rinze Lenstra en Jan Veldkamp.
We hadden de bedoeling om de route van 90 km te fietsen en deze ergens onderweg op te pikken, zodat wij niet eerst naar Zwolle hoefden te rijden. Via email hadden wij de route voor zowel de 130 als de 90 km aangeleverd gekregen, daarnaast stond de 130 km op de site van "afstandmeten.nl". Besloten werd om de auto in Ommen op de Markt te parkeren en even over de brug kon de route van de 130 km worden opgepikt, evenals Henk en Rini, die op de fiets naar Ommen waren vertrokken.

Tegen kwart voor negen waren wij in Ommen, waar Henk en Rini al stonden te wachten. Zij hadden 50 km in de mist gefietst, hetgeen niet echt een pretje was. Vlug de fietsen van de auto afgeladen en weldra zaten wij op de route, die door gele pijlen met blauw opschrift was aangegeven. Langzaam kwam het zonnetje erdoor en werd de omgeving wat vriendelijker en beter zichtbaar. We hadden ondertussen de Lemelerberg (fietspad) al gehad en het ging voortvarend totdat wij bij Heino echt de mist ingingen. We waren het spoor bijster, of met andere woorden, er waren géén pijlen meer. De routebeschrijving was ook zeer onduidelijk, was geen chocolade van te maken. Achteraf blijkt dat het bordje vermoedelijk verkeerd heeft gestaan en dat wij linksaf i.p.v. rechtsaf hadden moeten gaan. (Ik heb het nagekeken op "afstand-meten.nl".) Vervolgens hebben wij toen zelf maar een route naar Zwolle Zuid gezocht, omdat wij wisten dat daar de BDG Sporthal was, waar de start was.

Tegen half elf, na 2 keer de weg te hebben gevraagd in Zwolle, kwamen wij aan bij de Sporthal. Als je dan denkt, dat we met veel enthousiasme werden verwelkomd, nou niet echt. Het enige dat ons in de kantine deed denken aan een fietstocht, was de Blauw Witte vlag met de letters ZPSB. Géén starttafel, geen mensen van de ZPSB, wel een aantal dames die hadden getennist en een paar biljartende heren. Eerst maar even koffie gedronken en wat brood naar binnen gehapt en daarna maar vertrokken en route.

Als je dan verwacht op de pijlen te kunnen rijden, dan moeten ze er wel zijn. Géén pijl meer te zien. We hebben, zoals achteraf blijkt, precies volgens de routebeschrijving gereden tot aan Holten. Daar zijn wij echter één weg te laat linksaf geslagen, zodat wij de Motieweg gemist hebben en via de volgende , iets minder steile kant de Holterberg zijn opgefietst. Aan het einde van de Holterberg, wij hadden toen 90 km gefietst ( Henk en Rini inmiddels 140 km), hebben wij bij het daar bekende hotel, waar wij twee jaar geleden tijdens onze tweedaagse hebben overnacht, een ruime pauze gehouden om de inwendige mens te versterken voor de laatste kilometers.

De wind was inmiddels aardig aangewakkerd en volledig gedraaid, zodat wij evenals op de heenweg ook nu weer tegen de wind in moesten. Je moet maar geluk hebben. We hebben nu niet meer de route zoals deze op de routebeschrijving stond gevolgd, maar gewoon de meest directe weg richting Ommen genomen. Nog wel een stukje Hellendoornseberg gehad, maar daarna de Eelerberg, Luttenbergring en de Lemelerberg laten liggen en linea recta tegen de wind in naar Ommen. Na 117 km waren wij weer bij de auto. Henk en Rini moesten nog zo 'n 50 km naar huis en kregen daarbij gezelschap van Hendrik, die nog wat kilometers wou maken voor de toerversie van de Amstel Gold Race.

's Avonds kreeg ik nog een mail van Henk. Hij had een mail gehad van de organisator, dat het niet zo 'n goed idee was om de route onderweg op te pikken, omdat deze dan nog niet helemaal uitgepijld was. Hij schreef in zijn mail: kom lekker aan de start in Zwolle tussen 08.30 en 09.30 uur, want als de laatste fietser is vertrokken gaan wij direct op weg om de pijlen op te halen.
Dat hebben wij dus gemerkt! Wij hebben na de start geen enkele pijl gezien, ook geen routesplitsingen en ook de controle / rustplaatsen waren al ontruimd. Blijft echter, dat wij toch wel prettig hebben gefietst met elkaar en dat het een mooie route was. Ik zal de route nog eens onder de loupe nemen en er een mooie 80 of 90 km route van maken met start en finish in Ommen, zodat wij die als club nog eens kunnen fietsen.

Jan Veldkamp

Stukje van de voorzitter.

De kop is er af voor wat betreft het organiseren van fietstoertochten op de weg voor dit jaar. Afgelopen zaterdag 21 maart is voor ons het seizoen begonnen met de voorjaarstocht waar we in tegenstelling tot vorig jaar het weer mee hadden. In een zon overgoten dag met weinig wind hebben zo’n 150 deelnemers een afstand gereden van 45 of 90 km. De enige tegenslag die we als organisatie hadden was de af- sluiting van een spoorwegovergang tussen de VAM en Spier en enkele weggnomen routebordjes. We hebben voor het grootste deel de schade kunnen herstellen maar zullen een volgen de keer toch meer rekening moeten houden met zulke onverwachte omstandigheden.

Voorafgaande aan de start van het fietsseizoen heeft op 27 februari de ledenvergadering plaats-gevonden. Het fietsseizoen begint namelijk op 1 maart en eindigt op 31 oktober. Tijdens deze door ongeveer 30 personen bezochte vergadering kwamen een aantal zaken aan de orde. Een belangrijk onderwerp is het fietsweekend wat elk jaar op het programma staat. Dit jaar bestaat de vereniging dertig jaar en de afspraak is gemaakt om elke vijf jaar een tocht rond het IJsselmeer te fietsen. In het weekend van 12, 13 en 14 juni gaan we bij voldoende deelname het IJsselmeer rond, een afstand die goed is voor 526 kilometer.

Een van de fietsers die al dertig jaar meefiets is Hendrik de Jonge, dit jaar afgetreden als secretaris, een functie die hij vol overgave al 25 jaar heeft vervuld. We zijn Hendrik als vereniging veel dank verschuldigd voor de mannier waarop hij de belangen van de verenging heeft gediend. Buiten de correspondentie met leden, NTFU en sponsoren, hield Hendrik zich ook bezig met vergunning aanvragen en de organisatie van de tochten. Los van de traditionele tochten zoals de Voorjaarstocht, De Havezathe tocht, de acht van Oosterhesselen en de diverse ATB tochten organiseerde Hendrik ook tochten zoals Luik - Bastenaken -Luik, Mergelland Tweedaagse, weekendje Limburg, weekendje Duitsland en vele andere fiets-evenementen. Uit alles wat Hendrik deed en doet merk je de grote liefde voor de wielersport. Ik mocht namens het bestuur Hendrik lovend toespreken en hem een poloshirt met het verenigingslogo en een pennenset met gravure aanbieden. De opvolger van Hendrik de Jonge voor de functie van secretaris is Theo Pragt geworden. We hebben in de figuur van Theo een waardig opvolger gevonden en wensen hem veel succes.

Ten slotte wens ik iedereen een sportief en fijn fietsjaar toe en wilt u meer informatie over het wel en wee van De Hesseler Fietsers dan verwijs ik u graag naar onze website : www.dehesselerfietsers.nl

Jannes Heinhuis

Voorjaarstocht 21 maart 2009

De weersverwachting was goed voor deze dag en dat bleek goed te kloppen, toen ik 's morgens om 08.00 uur bij Café Deen kwam om de spandoeken van onze sponsoren, Makelaardij Bert Stadman en Rabobank Borger - Klenckeland, op te hangen. Het zonnetje scheen al en de wind viel ook mee. Prima weer om te fietsen.
Ik was nog maar net begonnen met het ophangen of de eerste fietsers, een groep van een zo 'n 10 man uit Dalen kwam er al aan. Zij hadden zich een uur vergist in de starttijd. Geen probleem, want Jan Nibourg had de koffie al klaar. Gestaag druppelden daarna de fietsers binnen en kwamen ook de inschrijvers van dienst, Jan Kat en Piet Reurink (die door een bedrijfsongelukje niet kon fietsen, maar zich vrijwillig aanmeldde om te helpen) binnen. Toch moest men nog even geduld uitoefenen, omdat onze ex - secretaris, Hendrik de Jonge, nog moest komen met de inschrijfkaarten. Toen hij gearriveerd was kon men dan ook snel inschrijven en vertrekken.

Bij het vertrek, even na 09.00 uur, was het nog wel een beetje fris. Het had nog gevroren in de vroege ochtend. Maar door het zonnetje werd de temperatuur al snel aangenamer. Er was een flinke deelname van de Hesseler Fietsers, zodat er werd besloten in twee groepen te gaan fietsen. Al snel bleek, dat er nog al wat fietsers waren, die zichzelf tot de snelle fietsers rekenden. Toen er een afscheiding tussen de twee groepen kwam besloten een aantal toch nog gauw de sprong naar de eerste groep te maken. Het gevolg hiervan was, dat de eerste groep uit zo 'n man of 15 bestond en de tweede groep uit 7 man, waarbij Jans Pals al direct aangaf bij de routesplitsing de 45 km route te nemen. Hij was op de fiets uit Schoonebeek gekomen en wilde ook weer op tijd thuis zijn. Er bleven dus maar 6 man over in de tweede groep. Dat houdt wel in dat je dan vaker op kop komt en ook al valt de wind nog redelijk mee, het is een stuk zwaarder dan met 15 man.

De route was goed uitgepijld, totdat wij na het VAM terrein linksaf het spoor over moesten. Wegens werkzaamheden aan de spoorovergang bleek dat niet mogelijk. Jannes Heinhuis, die in de eerste groep zat, had reservepijlen bij zich en heeft een alternatieve route via Wijster en Spier gemaakt, zodat iedereen de route verder goed kon volgen. Tot aan de controle in Ruinen, waar Lambertus en Miny Bos zaten, was het heerlijk fietsen. Het was stampvol in Hotel - Restaurant Kuik en het duurde nog al voor wij aan de koffie zaten. De koffie was allang genuttigd, voordat wij het bestelde appelgebak met, dat wij een aantal keren voorbij zagen komen, konden opeten.

De terugweg werd aangevangen met een iets grotere groep. Jannes Heinhuis, Henk van Veen en Jaap Postma hadden besloten om met ons mee te gaan. En het scheelt wel of je met 9 of 6 man fietst. Direct na Pesse bleek er een pijl verdwenen, nog gezocht in de omgeving, maar niets gevonden. Jannes had al zijn pijlen reeds verbruikt bij het maken van de omleiding, dus helaas. Het meest jammerlijke is echter, dat er ook een fout in de routebeschrijving zat en natuurlijk precies waar de pijl verdwenen was. Men moest LA i.p.v. RA. Gelukkig had bijna iedereen dat in de gaten en kwam het nog wel goed. Enkele honderden meters verder stond er een pijl rechtdoor, zodat men wist, dat men op de goede route zat. Helaas was bij de volgende afslag wederom een pijl verdwenen, maar daar was de routebeschrijving wel goed. Meer incidenten deden zich gelukkig niet voor.

Met de aanwakkerende wind in de rug en de zon op ons hoofd ging het langs meest autoluwe wegen richting Oosterhesselen. Er waren een tweetal fietsers, Klaas Kingma en Geert Pronk, die nog niet de vereiste kilometers in de benen hadden en die het kopwerk noodgedwongen moesten overslaan. Dan is het wel prettig, dat je met een paar man meer bent, zeker als je bedenkt dat je te maken hebt met een AOW-er, Wim Hoekman en een nieuw lid, Siebrand Hofman, die ook nog niet zo vaak met ons meegefietst heeft. Hulde aan deze mannen!

Aangekomen in Café Deen nog even wat gedronken en nagepraat, waarna iedereen naar huis ging. Om 14.00 uur na mij te hebben gedoucht en omgekleed weer naar Café Deen om de spandoeken op te halen. Ik had ze net binnen, toen de laatste deelnemers terugkwamen. Wie anders dan de gebroeders Passies: Karl en Gert. Rest mij verder iedereen namens het bestuur te bedanken voor hun medewerking, de mensen die de pijlen hebben opgehangen, de mensen die de pijlen hebben opgehaald, de controle en de inschrijvers.

Jan Veldkamp

Aantal deelnemers
	45 km	90 km

Leden NTFU	20	70
Niet leden NTFU	22	15
Hesseler Fietsers	1	23

Totaal aantal	43	108	Samen 151

RABO Klenckeland ATB - tocht 2009

Op zaterdag 24 januari 2009 hebben wij onze eerste ATB tocht van dit jaar georganiseerd. Het was de week voorafgaande aan onze tocht best wel redelijk weer, echter op donderdagmiddag begon het te regenen en dat hield pas vrijdag in de loop van de middag op. Gevolg hiervan was, dat wij vrijdag de tocht in de stromende regen hebben moeten uitzetten. Dat was echt geen lolletje. 's Morgens ben ik al begonnen met de routesplitsingen uit te zetten en daar, waar geen mogelijkheid was om linten op te hangen, een HF pijl te plaatsen. Op dat moment viel de regen gelukkig nog wel mee, maar er stond behoorlijk veel wind. Tijdens het uitzetten 's middags regende het behoorlijk. Toen we terug kwamen waren we dan ook doornat en koud.

Aangezien het weerbericht voor zaterdag sprak van een droge dag, had ik de hoop dat er toch nog een redelijke deelname zou zijn. Het bleef echter bij hoop, want de realiteit is dat er zich slechts 142 personen inschreven. Helaas, het was niet anders. Er waren op deze dag maar 3 ATB tochten in het hele land, dus dan zou je toch verwachten dat er een flink aantal deelnemers op komt draven. Bij de beide andere tochten was de deelname ook niet al te best. Even gekeken op hun sites en toen bleek dat men in Oentsjerk 126 deelnemers had en in Ede had men slechts ( zoals men zelf schreef) 401 ( vorig jaar 572) mensen aan het vertrek.

Het parcours lag er over het algemeen toch wel aardig goed bij. In de Mepper Dennen is het altijd nat en zwaar en ook achter de plas bij het Gemaal Bollema was het pad erg nat. Klachten over de staat van de route zijn er dan ook niet geweest. Zelfs niet van Karl Passies. Karl zag mij staan met mijn fototoestel in de aanslag en meende even flink door een grote plas te moeten gaan. Helaas voor hem was de plas, waar hij best bij langs had kunnen fietsen, toch iets dieper dan hij had gedacht. Zijn voorwiel blokkeerde en hij werd gelanceerd. Hij dook letterlijk midden in de plas. Maar een bikkel als Karl weet niet van opgeven. Hij moest na de rit nog linten ophalen en dat zou wèl doorgaan. Hij belde dus met het thuisfront, dat er droge fietskleding naar de kantine van VIOS gebracht moest worden, hetgeen dan ook gebeurde.

De gehele organisatie was tot dan prima verlopen. Echter op zondagavond werd ik gebeld door Wibo Veerkamp, dat er nog linten in de Mepper Dennen hingen. Ook de routesplitsing daar, stond er nog. Vanmorgen dus maar weer op de fiets gestapt en ja hoor, alle linten, op een paar na - die vermoedelijk door een wandelaar zijn meegenomen - en papieren pijlen hingen er nog. Dan ben je toch nog gauw een uurtje bezig om die er allemaal af te halen. Kennelijk is er zaterdagmiddag toch nog iets fout gegaan in de organisatie. Volgende keer beter.

Aantal deelnemers
	km 's niet ingevuld	30 km	45 km
		l
Leden NTFU	13	6	53
Niet leden NTFU	14	23	31
Hesseler Fietsers			2

Totaal aantal	27	29	86	Samen 142

Er zijn nog een aantal Hesseler Fietsers, die wel hebben meegefietst, maar geen inschrijfformulier hebben ingevuld, zodat het eindtotaal ergens omstreeks de 150 deelnemers is. Hierbij wordt iedereen die meegewerkt heeft om deze tocht te doen slagen bedankt, namens het bestuur.

Jan Veldkamp

Uitreiking Kilometervreterbokaal 2008

Het is sinds jaren gebruikelijk dat er tijdens de jaarlijkse clubavond een bokaal wordt uitgereikt aan de fietser die afgelopen jaar de meeste kilometers heeft gefietst. Afgelopen vrijdagavond 12 december was het dan zover. Tijdens een gezellige bijeenkomst waar ongeveer 30 leden aanwezig waren zijn de prijzen uitgereikt in twee categorieën.

1^e groep bestaat uit wegfietsers, het seizoen duurt van 1-3-2008 t/m 31-10-08 en de

2^e groep zijn de ATB-ers, zij tellen hun kilometers van 1-11-2007 t/m 31-10-2008.

Voorafgaande aan de uitreiking heeft de heer Arend Wachtmeester uit Geesbrug verteld over zijn ervaringen tijdens de toertocht De Marmotte in Frankrijk. Zijn verhaal werd ondersteund met filmbeelden waarop te zien was hoe 6000 fietsers deze tocht hebben gereden.

La Marmotte is een tochttocht over een viertal bekende cols in de Franse Alpen. Het zijn Col de la Croix de Fer, Col du Telegraphe, Col du Galibier en Col Alpe d’Huez. In totaal moesten de renners 5000 hoogtekilometers overwinnen om van de start in Bourg d’Oisans te eindigen op de Alpe d’Huez. De afstand van deze tocht bedraagt 174 km.

Tijdens zijn verhaal konden de aanwezigen vragen stellen over voeding, manier van fietsen, training en op welk verzet je deze tocht zou kunnen rijden. Voor een aantal van onze leden is dit bijzonder interessant omdat zij het voornemen hebben om deel te nemen aan de beklimming van Alph d’Huez die wordt georganiseerd door Het Dagblad van het Noorden.

Het is een tocht die vooral niet moet worden onderschat en die veel voorbereiding vraagt. Je moet tijdens een lange klim gewend zijn continu een behoorlijke kracht te leveren, even de benen stil houden kan dus niet. Ook je materiaal moet geschikt zijn om met het juiste verzet naar boven te gaan. Allemaal zaken waar je in het vlakke Nederland, met uitzondering van een aantal delen van Nederland, geen problemen mee zult hebben. Bij ons speelt de wind een prominentere rol, maar dat is op te lossen door in een waaiervorm te gaan fietsen. Dat maakt het prettig om bij een wielervereniging te fietsen. Je fietst nooit alleen en je kunt de wind met anderen delen. Dit geldt natuurlijk ook voor de ATB groep, gezamenlijk fietsen stimuleert en inspireert.

Afgelopen jaar zijn we gevraagd door activiteitenvereniging Twintigste uit Meppen een ATB clinic te organiseren in het kader van hun sportdag. Omdat dit een goede reclame is voor onze vereniging en we ook wel iets voor een ander dorp willen doen hebben we ingestemd met dit verzoek. Na een aantal voorbereidende bijeenkomsten hebben Jan Hilbrands, Theo Pragt, Piet Reurink, Arjan van der Werf en ikzelf op zaterdag 23 augustus van dit jaar deze clinic verzorgt voor ongeveer 30 deelnemers. Theo Pragt heeft samen met zijn broer een keer een ATB clinic in Duitsland gevolgd en kon mooi zijn ervaring met ons delen. We hebben de 30 deelnemers eerst in groepjes verdeeld en de oudere deelnemers een instructiefilm laten zien terwijl de jongere deelnemers uitleg kregen in het gebruik van de ATB fiets. Daarna wat praktische oefeningen zoals schakelen, remmen, slalom rijden tussen pionnen, en het springen over een hindernis. Hierna zijn ze zeer enthousiast begonnen aan een vooraf uitgezette tocht van ongeveer 8 km. Dit alles natuurlijk onder begeleiding van een aantal Hesseler Fietsers.

Aan de positieve reacties te horen een zeer geslaagde ochtend die werd afgesloten met een pannenkoeken maaltijd.

Terugkomend op de uitreiking van de kilometervreterbokaal, dit jaar bij de wegfietsers geen verrassing. Zoals verwacht is Rini Meppelink clubkampioen geworden bij de wegfietsers.

Door de bouwactiviteiten werd Bert Nijkoops niet meer gezien als kanshebber voor de ATB bokaal en is de nummer 2 van vorig jaar Seine Zandbergen doorgeschoven naar de 1^e plaats.

De eindstand racefietsers

1 Rini Meppelink 15.212 km

2 Okko Dekker 13.800 km

3 Harm Pot 12.356 km

4 Henk van Veen 12.037 km

5 Jan Veldkamp 8.922 km

6 Wim van Nieuwenhuizen 8.225 km

7 Roelof Jeuring 8.007 km

8 Gert Passies 7.930 km

9 Wim Hoekman 7.515 km

10 Rinze Lenstra 7.390 km

11 Jaap Postma 6.508 km

12 Hendrik de Jonge 5.960 km

13 Jannes Heinhuis 5.736 km

14 Lucas Jalving 4.319 km

15 Rudie Hilbrands 4.097 km

16 Wibbo Veerkamp 4.093 km

17 Piet Reurink 3.844 km

18 Rinus Hilbrands 3.755 km

19 Jan Koerts 3.145 km

20 Liset Klopman 2.961 km

21 Geert Engberts 2.840 km

22 Joop Reintjes 2.500 km

23 Wim Visser 2.256 km

24 Klaas Kingma 1.466 km

De eindstand ATB fietsers

1 Seine Zandbergen 3.212 km

2 Theo Pragt 3.091 km

3 Bert Nijkoops 3.058 km

4 Rob Meijerink 2.580 km

5 Jan Hilbrands 1.908 km

Rest mij de leden en de lezers van onze site Gezellige Kerstdagen en een sportief 2009 toe te wensen.

Jannes Heinhuis

Verslag Hesseler ATB - tocht op 19 oktober 2008

Aantal deelnemers
	km 's niet ingevuld	30 km	50 km
		aantal
Leden NTFU	36	13	128
Niet leden NTFU	46	79	106
Hesseler Fietsers		3	6

Totaal aantal	82	95	240	Samen 417

Op zondag 19 oktober, hebben wij onze 6e HesselerATB - tocht georganiseerd. We kunnen terug kijken op een geslaagd evenement. Het aantal deelnemers was een record voor onze vereniging. We hadden niet alleen een tweetal mooie routes uitgezet, ook het weer heeft voortreffelijk meegezeten. Droog en weinig wind, ideaal herfstweer, om eens lekker in het veld en in het bos te fietsen. De deelnemers kwamen vooral uit de naaste omgeving. Zo ongeveer binnen een straal van 40 km. Daarnaast waren er ook een aantal fietsers uit het Groningerland. Theo Pragt had zijn gehele familie uitgenodigd, zodat er ook nog deelnemers uit Zutphen en Westervoort waren.

Alle leden, die bijgedragen hebben aan het welslagen van deze tocht, worden bij deze bedankt voor hun medewerking.

Salland – Drenthe Tocht op zaterdag 21 juni

Wij hadden vandaag de Salland-Drenthe Tocht van de Peddelaars uit Hoogeveen op ons programma staan. Dus vroeg uit de veren, want wij zouden om 07.30 uur vertrekken. Op tijd aangekomen bij Café Deen, bleek ik daar alleen te zijn. Jannes Heinhuis zou met de auto komen, maar was er nog niet. Toen de klok half acht sloeg, ben ik maar naar Jannes ‘huis gefietst en daar stond de auto gereed met de fiets achterop. Vlug mijn fiets op de drager geplaatst en naar Hoogeveen. Wij wisten dat er een aantal mannen al om 07.00 uur op de fiets naar Hoogeveen zouden vertrekken, maar hoeveel?

Aangekomen in het clubhuis van de Peddelaars, dat goed vol zat met fietsers, bleek al snel dat er een behoorlijk aantal Hesseler Fietsers aanwezig was. Okko Dekker, Roelof Jeuring, Hendrik de Jonge, Rinze Lenstra, Rini Meppelink, Harm Pot en Roelof Smit waren komen fietsen, Piet Reurink had zich laten brengen door zijn vrouw. Verder waren ook André Meijer en de gebroeders Passies, Gert en Karl, aanwezig, zodat wij met 13 man waren.

Na het inschrijven en de koffie werd er met 12 man vertrokken. Gert prefereert het om alleen te fietsen, hij gaat voor de 160 km en wij voor de 120 km. Spoedig wordt de groep uitgebreid met twee man die zich aansluiten: een man uit Assen en Jitze Wilting van de Peddelaars. Het is heerlijk weer om te fietsen. De zon komt er door en de wind blijft beperkt. Via Zuidwolde, Fort en Balkbrug gaat het richting de Vecht. Die steken we over bij De Stuwe om via Vilsteren bij de 1^e controle aan te komen. Het restaurant “De Nieuwe Brug” , aan de Lemelerweg in Lemele is na ongeveer 46 km de plek om koffie met gebak, etc. te nuttigen. Echter….…, helaas nog gesloten! Het is ongeveer 09.40 uur als wij daar aankomen en de controle zou vanaf 09.00 uur geopend zijn. Geen beste beurt van het restaurant. Wie er wel is, dat is Jaap Zantingh van de Peddelaars, maar hij kan er ook niets aan doen. Evenmin als Gert Passies, die al lang en breed op het terras heeft zitten wachten en nu uitgebreid de menukaart aan het bestuderen is.

Zonder koffie enz. maar weer op de fiets en de route vervolgd. De route is geheel gewijzigd ten opzichte van voorgaande jaren, toen de tocht nog werd verreden onder de naam Sallandtocht. Er zijn nu ook gedeelten van de route uitgezet door CRT Raalte. We rijden nu door Lemele, waar ook het andere café nog gesloten is, en komen vervolgens in Luttenberg. Beide café ’s zijn nog gesloten. Vermoedelijk wordt er in de horeca zoveel verdient, dat er in het hoogseizoen is besloten om pas na de middag de tent open te doen. Klaar ben je als fietser, die een kopje koffie of iets anders wil nuttigen onderweg. Na de beklimming van de Lemelerberg, de Luttenberg krijgen we de helling van de Sanatoriumlaan om vervolgens via Hankate weer bij de controle terecht te komen. Gelukkig is het restaurant nu wel open en wordt het gezellig druk op het terras, waar wij ons tegoed doen aan de koffie met appelgebak. Dat mag dan ook wel na ca. 88 km. Onderweg zijn wij nog twee man kwijtgeraakt. Karl Passies en de man uit Assen zijn bij de splitsing van de routes afgeslagen voor de 160 km. Zodat wij de tocht met 12 man hebben voortgezet.

Na de koffie gaan wij voor het laatste deel van de tocht en het is te merken dat bij iedereen de inwendige mens is versterkt. Het tempo gaat omhoog. Werd er voordien steeds tussen de 30 en 32 km/ per uur gereden, het wordt nu 34 à 35/ per uur en in sommige gevallen als de wind gunstig is gaat het daar nog boven uit. Via Ommen, Dedemsvaart, Vuile Riete en Kerkenveld komen wij op de Langedijk bij Hollandscheveld. Daar gaan de mannen die ’s morgens op de fiets zijn gekomen weer richting Oosterhesselen. De overigen rijden door naar de finish bij het clubhuis van de Peddelaars. We komen daar aan met ca 126 km op de teller met een gemiddelde van 30 km/per uur. We hebben een prachtige tocht gereden, die zoals altijd weer perfect was uitgepijld door de Peddelaars.

Jan Veldkamp

Fiets 2-daagse Bad Iburg 14 en 15 juni 2008

Het is zaterdagmorgen 14 juni als een groep Hesseler Fietsers aanstalten maakt om te beginnen aan een tweedaagse fietstocht naar Bad Iburg. Het zijn Rinie Meppelink, Jan Veldkamp, Henk van Veen, Harm Pot, Piet Reurink, Rinze Lenstra, Roelof Jeuring, Hendrik de Jonge, Wibo Veerkamp, Rudy en Rinus Hilbrands en ondergetekende. Zoals al vele jaren bestaat het begeleidingsteam uit Lambertus en Miny Bos.

Door middel van vlaggetjes en een op de helm van Henk van Veen gemonteerde oranje leeuw wordt steun betuigd aan het Nederlandse voetbalteam tijdens de tocht. Ook oranje welpjes ontbraken niet aan de versiering. Gevolgd door een met vlaggetjes versierde bus en scooter zijn we rond 9 uur vertrokken voor een tocht van 160 kilometer.

De route is door onze topografische whizzkid Jan Veldkamp op papier gezet en bleek op een kleinigheid na zeer goed te kloppen.

De route voerde ons via Nieuw Amsterdam, Veldhausen, Bookholt, Nordhorn, Hesepe, Schüttorf, Ohne, Haddorf, Riessenbeck naar Ibbenbüren. Tot hier ging het redelijk vlak al vertoonde het landschap al enige glooingen. Van Ibbenbüren naar Tecklenburg wordt het verhaal anders. Het hoogteverschil nam zienderogen toe en menig deelnemer moest terug schakelen tot in sommige gevallen het kleinste voortandwiel. Ook ondergetekende moet iedereen voor zich laten om op eigen tempo boven te komen. In dit soort gebieden onderscheiden de klimmers zich van de rest. Wat zich in de voorste regionen afspeelde kan ik niet vertellen, het bochtige parcours ontnam mij het zicht.

Ik moet zeggen dat ik blij was, met een wat vlakker wordend landschap wat ons via Lienen naar Bad Iburg leidde. Aangekomen bij hotel Royal Garden in Bad Iburg stond mijn teller op 159,44 km. Als ik de afstand vanaf thuis tot café’ Deen hier vanaf trek is de afstand 158,8 km. Volgend de routeberekening van Jan Veldkamp zou de afstand 159 km moeten bedragen, dus griezelig nauwkeurig of niet soms.

Nu was het tijd om eens te kijken wat Harm Pot voor ons aan accommodatie had geregeld. Het Hotel Royal Garden ligt een paar kilometer buiten Bad Iburg en bestaat uit een Mongools/Chinees specialiteiten restaurant met een hotel gedeelte erboven. Mooie ruime kamers met goede bedden. Na de tassen in de kamers te hebben gestald hebben we eerst maar even een paar biertjes gedronken om de vermoeidheid weg te spoelen. Na te hebben gedoucht zijn we allen naar het restaurant gegaan om te eten. Het was dat weekend lopend(wok) buffet en dat kwam goed uit wat we hadden best trek. Het eten was voortreffelijk en met een biertje erbij en voetbal op tv zat het daar prima.

s ’Avonds hebben we een wandeling van een kilometer of 5 gemaakt naar het centrum van Bad Iburg om daar een kopje koffie te drinken. Om een gelegenheid te vinden bleek eigenlijk wel lastig te zijn, het aantal horeca gelegenheden bleek beperkt en we hadden geen zin om nog verder te zoeken. Uiteindelijk zijn we beland in de kelder van een pizzeria. Na de wandeling hebben we nog even een paar biertjes gedronken om het noodzakelijke vocht aan te vullen. Enkele fietsers zijn nog wat langer blijven zitten omdat zij meer vochttekort hadden opgebouwd. Als toezichthouder is Harm Pot namens het bestuur er bij blijven zitten. Erg verstandig natuurlijk.

Na een stevig ontbijt zijn we om een uur of negen vertrokken richting Hagen Am Teutoburger Wald. Het duurde natuurlijk niet lang of de eerste hoogteverschillen dienden zich al aan. De volgorde van fietsen was de tweede dag dan ook niet veel anders dan de eerste. Rinus had in het begin van de tweede dag de rol van fietsende fotograaf op zich genomen. Een rol die Mark Tienstra tijdens de Amstel Gold Race had vervuld.

Wat het weer betreft mogen we niet klagen. De eerste dag hebben we droog weer gehad, bewolkt en soms zonneschijn. De tweede dag hebben we een klein buitje gehad en een dikkere bui toen we net zaten te eten in zo’n leuk Duits bushokje. Ook heeft de zon zich de tweede dag laten zien

Ik zal niet alle Duitse plaatsen noemen die we hebben aangedaan, maar we zijn via Laar en Coevorden na 171 km (totaal 330) om ongeveer 17.15 uur in Oosterhesselen aangekomen. Ik wil tot slot toch nog even twee fietsers noemen, Piet Reurink en Wibo Veerkamp, die nog niet eerder zo’n afstand hebben gereden en met hun manier van fietsen bij de andere deelnemers respect hebben afgedwongen.

Namens het bestuur wil ik graag Jan Veldkamp bedanken voor het uitstippelen en uitdenken van de route, Harm Pot voor het regelen van de accommodatie en Lambertus en Miny Bos voor de begeleiding tijdens deze tweedaagse. Ook wil ik de fietsers bedanken voor hun deelname, gezelligheid en vriendschap tijdens deze twee dagen. Hopelijk mogen we volgend jaar in goede gezondheid weer een rondje om het IJsselmeer rijden.

Jannes Heinhuis.

Reestdal / Weerribbentocht in Balkbrug

Onder prima weersomstandigheden hebben wij afgelopen zaterdag, 7 juni 2008, de Reestdal / Weerribbentocht van de TTC Balkbrug gefietst. Lekker zonnig weer en een matig windje. We waren deze keer met 6 man van de Hesseler Fietsers: Jannes Heinhuis, Roelof Jeuring, Hendrik de Jonge, Renze Lenstra, André Meier en Jan Veldkamp. Een aantal leden laat het de laatste weken duidelijk afweten, het zijn nu steeds dezelfde mannen die komen fietsen. We kregen nog versterking van ene Harry uit Lutten, een fietser van HWV Hardenberg.

Vanaf de start bij d 'Olde Heerd in Balkbrug ging het via mooie autoluwe weggetjes door de Zwarte Dennen bij IJhorst naar Meppel. Via het industriegebied daar ging het verder door het mooie gebied naar Wanneperveen, langs Belt-Schutsloot naar St. Jansklooster, Blokzijl en dan over de dijk naar Baarlo om vervolgens in Ossenzijl aan te komen, waar de controle was. We hebben heerlijk een poos op het beschaduwde terras gezeten. Een beetje noodgedwongen, want het duurde nogal lang voor de bestelde koffie en appelgebak werden geserveerd. We hebben een tweede kop koffie dan ook maar achterwege gelaten.

Na de pauze ging het tegen de wind in terug naar Balkbrug. Via Wetering, waar Roelof een lekke band kreeg, die overigens zeer snel werd vervangen, Scheerwolde, Giethoorn, Havelterberg, Ruinerwold kwamen we in Berghuizen. We werden daar aangehouden door een dame en gemaand om rustig door te fietsen omdat er een feest was. We hebben ons aan die instructie gehouden, maar geen feestvierende mensen gezien. Vervolgens ging het via de Koekanger Dwarsdijk en Bloemberg naar Balkbrug. Vanaf Bloemberg kregen we nog zeker 8 km klinkers onder de wielen door en dat is nu niet bepaald mijn favouriete plaveisel. Na 123 km met een gemiddelde van 29,6 km/per uur kwamen we terug bij de startplaats. Een prachtige tocht, waarbij we een flink aantal ooievaars hebben gezien en niet alleen in het Reestdal, maar bijna overal langs de route. Het aantal deelnemers bedroeg volgens de oganisatoren 120. Ook voor hen ietwat teleurstellend.

Komend weekend wordt er geen georganiseerde toertocht gereden i.v.m. het fietsen van onze tweedaagse naar Bad Iburg.

Jan Veldkamp

Fietsweekend Oosterhesselen

Afgelopen zaterdag 31 mei 2008, hadden wij de " 8 van Oosterhesselen ". Ondanks het goede fietsweer kwamen er relatief weinig fietsers op deze tocht af. Vermoedelijk was de concurrentie van de "Internationale Vechtdaltoer " in Dalfsen hiervan de oorzaak. Ook onze eigen leden lieten het een beetje afweten. Gingen we een aantal weken geleden zelfs met een groep van 20 man op stap, nu waren er slechts 11 man aanwezig. De deelnemers waren overigens vol lof over de routes. Door een prachtig landschap en goed gepijld. Volgend jaar hopen we toch op wat meer deelnemers.

het aantal deelnemers zag er als volgt uit:

	60 km	120 km
Hesseler Fietsers	2	9
NTFU leden	16	23
Niet NTFU leden	16	4
Totaal	34	36	70

Op de zondag werd de " Makelaardij Stadman ATB - tocht " verreden. Ook op deze dag was het uitstekend fietsweer. En nu was er wel een prima opkomst. Bert Nijkoops en zijn mede ATB - ers hadden voor een mooie route gezorgd, daarnaast waren ook de pauzeplaatsen uitstekend verzorgd. Dat er niet meer Hesseler Fietsers zich hadden ingeschreven, lag aan het feit, dat deze mee moesten helpen met het laten slagen van deze tocht. Iedereen die op enigerlei wijze heeft meegeholpen dit weekeinde wordt door het Bestuur bedankt voor zijn of haar diensten.

het aantal deelnemers zag er als volgt uit:

	Geen afstand opgegeven	35 km	55 km
Hesseler Fietsers		3	6
NTFU leden	13	23	79
Niet NTFU leden	32	74	83
Totaal	45	100	168	313

De Omloop van Mettingen

Op woensdag 28 mei vertrokken wij met 6 man van de Dinsdagmorgengroep: Wim Hoekman, Jan Kat, Rini Meppelink, Joop Reijntjes, Hans Tietema en Jan Veldkamp om 08.00 uur bij Café Deen naar Mettingen in het Teutoburgerwoud. Wij waren net als vorig jaar, uitgenodigd door Geert en Grietje Engberts en Lucas en Geertje Jalving, die daar met hun caravan op de "Camping Zur Schönen Aussicht " stonden. Onder leiding vanGeert en Lucas zouden wij daar een mooie route fietsen.

Tegen 09.30 uur kwamen wij zonder oponthoud, geleid door onze Tom Tom, op de camping aan. De koffie was al klaar en zo zaten wij al op tijd in de zon met een kop koffie en een stuk aardbeiengebak. Wat een onthaal. Na de koffie werd het tijd om te gaan fietsen. Met Geert en Lucas als gids vertrokken wij. Zij hadden het zo gepland, dat wij na iedere 25 km een pauze hadden. We reden door een prachtig golvend landschap en na precies 25 km kwamen wij in Hasberg, waar bij Bäckerei - Konditorei Goswin Rahe, de eerste pauze werd gehouden. Wel werd er even daarvoor nog een plaspauze ingelast, omdat in het etablissement geen WC was. De koffie was goed en de bediening en de klanten van de bakkerij, zeer vriendelijk. Er werd uitgebreid geïnformeerd waar wij vandaan kwamen en of wij dat hele eind op de fiets waren gekomen.

De volgende stop was in Tecklenburg bij Heukamp 's Back -Stube. Daar waren wij vorig jaar ook geweest. Maar om daar te komen moet je wel een forse klim op. Rini was als eerste boven. Hij is de jongste van het spul en heeft ook verreweg de meeste kilometers in de benen. Langzaam kwamen vervolgens de anderen boven. Alleen Wim Hoekman moest van de fiets. Voor hem geldt het excuus, dat hij de oudste van ons is en vermoedelijk ook de man is die het laatst met fietsten is begonnen. Nog maar drie jaar geleden ontdekte hij het bestaan van een racefiets en sindsdien vindt hij het fantastisch. Ook als hij eens moet afzien. Nadat wij uitgebreid koffie, met uiteraard weer gebak, hadden genuttigd gingen wij op pad voor het laatste deel van de route.

Mooie landelijke wegen door een lieflijk golvend landschap, met hier en daar een pukkel die moest worden beklommen en weinig autoverkeer. Kan het mooier. Niet zo ver voor de terugkeer op de camping moest er nog een keer stevig worden geklommen. Een lange helling met een paar aardige S bochten, die mede door het mooie weer, de nodige zweetdruppels kostte. Uiteraard was Rini ook hier weer als eerste boven, hoewel ik hem redelijk kon volgen.

Bij terugkomst op de camping hebben we nog een hele tijd nagepraat onder het genot van een hapje en een drankje. Niet onvermeld mag blijven dat Joop zijn fietscomputer (zijn flightdeck) zijn ondergang heeft gevonden in Mettingen. Men was het gezeur van de digibeet zat en heeft zijn fietscomputer over de heg van de camping in de diepte laten verdwijnen. Joop moet maar een nieuwe aanschaffen, zo 'n ding met drie functies, kan het ook niet meer fout gaan. Na een verkwikkende douche hebben we de dames en heren bedankt voor het geweldige onthaal en de mooie fietstocht en zijn wij weer huiswaarts gegaan.

Jan Veldkamp

Klein Venetiëtocht in Rolde

Om half acht vertrokken we met drie personen, Jannes Heinhuis, Wibo Veerkamp en Jan Veldkamp, per auto vanaf Café Deen naar Rolde. Vlak voor Rolde passeerden we vier Hesseler Fietsers , Roelof Jeuring, Hendrik de Jonge, Rini Meppelink en Henk van Veen, die al om 07.00 uur waren vertrokken. We waren vandaag dus met 7 man. Dat valt dan toch wel tegen als je een aantal weken geleden met 15 of 16 en één keer zelfs met 20 man bent vertrokken. Maar ja, voor sommigen is de vakantie al begonnen en anderen laten het na de Amstel Gold wel vaker afweten.

Het was prima fietsweer. De temperatuur liep in de loop van de morgen steeds verder op tot zo 'n 21° C. Het zonnetje scheen en op weg naar de controlepost in Vledder hadden we regelmatig de wind mee. Het was een mooie route, die o.a. over het Hijkerveld en door de bossen bij Appelscha voerde. Uiteraard zaten er ook weer een aantal klinkerwegen in.

Het was druk op het terras bij "De Tippe" in Vledder, waar de controle was. We konden gelukkig met elkaar een tafeltje in de zon bemachtigen en hebben daar uitgebreid koffie gedronken, met uiteraard gebak. Ook Karel Passies was daar aanwezig. Hij reed de 160 km route.

Na de koffie ging het vooral tegen de wind in. Wind uit het noord-oosten, windkracht 4. We wisselden om de kilometer en dat ging prima, niemand hoefde een beurt over te slaan. Via Wapse, Diever, Dieverbrug, Eemster, Hijken, Ekehaar, Elderslo en Nijlande reden wij terug naar Rolde. Bij terugkomst hadden wij 102 km op de teller staan met een gemiddelde van ca. 29 km per uur.

De mannen, die op de fiets waren gekomen, gingen direct weer verder op weg naar huis. Bij thuiskomst hadden deze kilometervreters er zo 'n 160 km opzitten. Wij, die met e auto waren gekomen, hebben eerst nog even een drankje genuttigd, voordat we huiswaarts keerden. Het was een mooie tocht geweest, iets om te onthouden voor volgend jaar.

Jan Veldkamp

Een dwalende groep op dinsdagmorgen.

Dat de dinsdagochtend fietsers een gezellige groep is en dat hier het drinken van een kop koffie met bijbehorend appelgebak tot een vaste gewoonte geworden is weet zo langzamerhand ieder lid van de Hesseler Fietsers.

Meestal gaat het vinden van een café of iets dergelijks probleemloos. Onze wegkapitein Jan Veldkamp zegt voor de start:”we gaan koffie drinken bij Gertrud in Laar” , Nou dat weten we dan. Jan heeft rekening gehouden met de windrichting zodat we hem op de heenweg tegen hebben en terug kunnen genieten van een lekkere rugwind. Wel zo prettig voor ons. Sommigen zouden altijd wel voor de wind willen fietsen, maar een bekend gezegde luidt: “als je altijd voor de wind wil fietsen, kom je nooit thuis”. Dit in gedachten houdend zetten we ons schrap tegen de wind en door het bekende aflossingsschema kan dat nooit langer duren dan 4 kilometer. Nou heb ik wel het gevoel dat wanneer ik tegen de wind in op kop rijd, het veel langer duurt dan die 4 kilometer. Navraag door mij leerde dat anderen daar ongeveer net zo over denken.

Voor de goede orde nog even dit. Jan heeft in de jaren een geweldig gezag opgebouwd. Zegt hij rechts dan gaan we ook rechts. Zonder problemen en zonder maar een spoor van protest. We volgen hem trouw, zelfs als dat in het hoogst uitzonderlijke geval een doodlopende straat is. Zonder morren keren we en vervolgen onze weg, achter Jan aan.

Ik geef deze uiteenzetting om je duidelijk te maken dat het voor een andere wegkapitein uiterst moeilijk, zoniet onmogelijk is om 13 fietsers in toom te houden. Dinsdag 6 mei gaf Jan het stokje over aan Lucas en vroeg of hij vandaag de groep wilde leiden, dit i.v.m. een fikse verkoudheid. Dat wilde Lucas wel en alleen al daarvoor verdient hij alle respect. Toen iedereen het door had dan Jan een vrije dag had, kwamen de suggesties voor de rit los. Laten we zo gaan, nee daarheen. Enfin goede raad genoeg. Tot verbazing van vele bleken we op een gegeven moment in Emmen uit te komen. En ja, waar vind je in Emmen een goede gelegenheid om koffie te drinken met appelgebak en dat ook nog op een locatie waar we in de zon zouden zitten en een oogje op onze kostbare fietsjes konden houden. Geen gebrek aan ideeën maar om half elf waren we nog aan het zoeken. Voor Lucas geldt: “wie radeloos wil worden, moet zich door velen laten raden”. Op een gegeven moment kwam de suggestie om bij Wielens in Noord-Sleen koffie te gaan drinken. Het buitengebeuren is daar vernieuwd en voor ons was het goed dat eens nader te bekijken. Zo geschiedde. Op naar Noord-Sleen.

Een heerlijk terras, lekker in de zon en ruime comfortabele stoelen. Een goede bediening en iedereen was al vergeten hoe moeilijk het was geweest om deze ochtend te slagen. Zouden we hier niet een paar uurtjes blijven. Alles was geweldig. Maar nee, we moeten verder, kilometers maken. Beuken tegen de wind in en moe maar voldaan thuiskomen, waar vrouwlief vol begrip en respect op je wacht. Daar gaan we voor!

Nu wil het geval dat ik in Noord-Sleen woon en dat mijn vrouw op dinsdagochtend met nog een aantal dames een wandeling maakt in de bossen rondom ons. Niet vaak heeft ze mij zien fietsen maar mijn beschrijvingen van de tochten waren duidelijk genoeg. Zweet, een moede blik, en vuile kleding gaven aan hoe zwaar het was geweest. En ze geloofde dat!

Dit geloof heeft op deze dinsdagmorgen een behoorlijke knauw opgelopen. Want toen we zaten te genieten van alles wat ik hiervoor heb gezegd, hoorde ik ineens: “goede morgen heren, we zijn van de EO en zoeken Wim Visser”. Het familiediner, maar ik had toch geen ruzie met een of ander familielid. Het bleek de wandelgroep van mijn vrouw te zijn en die zagen hoe geweldig moeilijk wij het hadden op onze wekelijkse tocht. De verhalen over hoe zwaar het was en hoe ver zal ik voortaan maar voor me houden.

Gelukkig gingen we na de koffie onder de bezielende leiding van Lucas, nog een behoorlijk stukje fietsen en kwamen we toch nog aan de kilometers. Maar de les die we hebben geleerd is: “ga nooit koffie drinken in je woonplaats”.

Wim Visser

Grensheuvelentocht in Hardenberg

Zaterdagmorgen 12 april, weer vroeg uit de veren. Om 07.30 vertrekken naar Hardenberg voor de jaarlijks op ons programma staande Grensheuvelentocht. Een prachtige tocht vanuit Hardenberg door het Duitse Grensgebied naar de omgeving van Ootmarsum om dan via een aantal Twentse heuveltjes, langs Denekamp in het heuvelgebied rondom Uelsen te belanden.

Bij het vertrek zijn we met zijn achten. Er zijn een aantal mannen, die om 06.45 uur al op de fiets naar Hardenberg zijn vertrokken. Die doen er, naast de 130 km van de tocht, nog even 60 km bij. Goede training voor de Amstel Gold Race van volgende week. Als wij bij het vertrekpunt in Hardenberg zijn aangekomen, blijken er al heel wat fietsers in de kleding van De Hesseler Fietsers rond te lopen. Na inschrijving en een bakje koffie vertrekken we met een groep van, jawel: 20 leden.

De snelheid zit er direct al goed in. We zijn de bebouwde kom nog maar nauwelijks uit of we rijden al weer boven de 30 km per uur. Dit ondanks een stevige wind. Als je achteraan fietst moet je dus echt alle zeilen bij zetten om bij te blijven en er niet af te waaien. Ik heb afgelopen week een verkoudheid opgelopen en voel me dan ook niet al te fit. Gelukkig hebben we de wind mee als ik op kop moet fietsen en heb ik de mogelijkheid om het tempo even te laten zakken. Het duurt niet lang of we krijgen de eerste kuitenbijters te verwerken. Dat gaat toch nog wel redelijk. Als we echter de heuveltjes achter Oud - Ootmarsum ingaan en we ook de wind tegen krijgen, wordt het me toch wat teveel en moet ik de voorsten laten gaan. Ik blijk echter niet de enige te zijn. Vervolgens komt de Kuiperberg en dan is het echt aanhaken of afhaken. Ik heb niet genoeg lucht om bij te blijven en schakel een tandje kleiner. Ik kom met een kleine achterstand boven en als ik achterom kijk zie ik Jannes Heinhuis op een behoorlijke achterstand achter mij aankomen. Ik wacht op hem en samen proberen wij het gat naar de groep te overbruggen. De voorsten hebben zeker niets in de gaten, kijken niet om en rijden gewoon door. Totdat Wim van Nieuwenhuizen zich verbaal laat gelden en de benen even worden stilgehouden. Vervolgens gaat het naar de eerste controleplaats: Rossum. We hebben alleen nog een aantal kleine afdalingen en vervolgens een vlak stuk. De snelheid blijft hoog, mijns inziens te hoog. Ik rij dan ook naar de kop om aan te geven dat het niet de bedoeling is om constant tussen de 34 en 36 km per uur te fietsen. We zijn tenslotte nog steeds een toerfietsverengiging.

In de pauze besluit ik om niet verder met de groep mee te gaan. Het kost me te veel energie om het hoge tempo vol te houden. Jannes gaat met mij mee. We nemen een route binnendoor naar de tweede controle om vandaar uit verder de tocht richting Hardenberg uit te rijden. Zo rijden we op ons gemak door het Twentse landschap. Weer over de heuveltjes achter Oud-Ootmarsum, maar nu in afdaling, om langs de Koninghoeve (waar we vorige week een pauze hadden) bij Zum Lönsberg (de tweede controleplaats) uit te komen. We hebben dan 13 km afgelegd sinds de vorige controleplaats en besluiten dan ook om door te fietsen. Het gaat prima. We kunnen nu ons eigen tempo bepalen en halen zelfs enkele fietsers in, die vervolgens enige tijd achter ons hangen. Na Uelsen constateren wij dat er een pijl verkeerd staat, hoewel een fietsers van de organiserende vereniging nog roept dat het wel goed is. Routebeschrijving erbij gepakt en wij hadden toch gelijk. Dus omdraaien en de goede weg ingeslagen. Even later komen wij de bekende pijlen weer tegen. Die fietser hebben we niet meer gezien. De wind trekt steeds meer aan en de afstand begint nu ook in de benen te slaan. Om 13.10 uur zijn we weer terug bij de Sporthal in Harden-berg met 114 km op de teller en een gemiddelde van 27,7 km. Om 13.45 komt de groep weer terug. Uit de geluiden die ik hier en daar heb opgevangen, is het op de rest van het traject ook hard gegaan. Voor sommigen misschien wel te snel.

Jan Veldkamp

Coeverse Heuvelentocht

Zaterdagmorgen 5 april 2008. Om 06.30 uur loopt de wekker af. gauw uit bed en even naar buiten kijken. Wat voor weer is het? Het schemert nog wat, maar het is wel droog. Maar blijft dat ook zo? De computer aangezet en www.buienradar.nl opgezocht. Even 2 uur vooruit kijken. Er komt een beste regenbui aan, die omstreeks 07.30 uur Oosterhesselen bereikt en vermoedelijk tot 08.15 - 08.30 uur zal duren. Daarna zal het droog blijven. Ik weet genoeg. Snel wassen en aankleden, eten en mijn tas inpakken. Ik ga met de auto, dus ik zal in ieder geval droog in Coevorden aankomen.

Om 07.30 aangekomen bij Café Deen, begint het inderdaad te regenen. Eerst wat druppels, weldra wat harder. Alleen Wibo Veerkamp gaat met de auto. Snel zijn fiets achterop mijn auto geplaatst en nog even gewacht tot de rest van de aanwezigen zich op de fiets naar Coevorden begeven.

In Coevorden aangekomen giet het behoorlijk. Een beste bui. De boys uit Oosterhesselen zullen wel goed nat zijn als ze aankomen. André Meijer is uit Zwolle al aangekomen en staat ons op te wachten. Als wij aan de koffie zitten komt Wim van Nieuwenhuizen uit Hijken binnen. Wat gaan we doen? De bui afwachten en dan fietsen. Na enige tijd komen de fietsers uit Oosterhesselen binnen. Allemaal verzopen katten. Eén persoon, Rinze Lenstra, is voortijdig afgehaakt. Zag het niet zitten om verder te fietsen. Ik kan hem geen ongelijk geven.

Na het drinken van een bak koffie en het uitwringen van enkele doorweekte kledingstukken gaan we als het opgehouden is met regenen van start. Echter met twee man minder dan aanwezig. Henk van Veen en Hendrik de Jonge besluiten om naar huis te fietsen. Ze zijn al nat en koud genoeg en hebben geen zin meer.

Met tien man vertrekken we dan voor een rit van 120 km naar de omgeving van Uelsen. Het gaat prima. De wind, NO 3, hebben we veelal mee en de temperatuur is ongeveer 6° C. Er wordt flink door gefietst en dan komen we bij de heuvels in het land van Uelsen. Maar dat valt tegen. Om met de eersten mee naar boven te gaan moet ik mij behoorlijk inspannen en dat is toch te veel van het goede. Ik blijk toch nog niet geheel hersteld te zijn van de gekneusde ribben, want het diep inademen doet nog behoorlijk zeer. Ik laat mij dus uitzakken en rijdt vervolgens in mijn eigen tempo omhoog. Dat gaat een stuk beter. De groep wacht even en ik sluit weer aan en heb verder geen problemen. Na ca. 50 km komen we bij de controle in de Koningshoeve, vlakbij de Nederlands- Duitse grens bij Vasse.

We laten ons het appelgebak en de koffie goed smaken en nemen de tijd om even uit te rusten. De mannen, die op de fiets naar Coevorden zijn gekomen hebben het toch wel redelijk zwaar gehad. Ze hebben het ook redelijk koud gehad met hun natte kleren en vooral koude voeten. Er wordt voorgesteld om de 100 km route te nemen in plaats van de 120km. Alleen Rini Meppelink wil de 120 km verder fietsen. We besluiten dan ook om de 100 km route te nemen. Rini is solidair en fietst verder met ons mee.

Op de terugweg naar Coevorden komen we door Hesingen, waar de bekende heuvels weer moeten worden genomen. Je kunt dan toch merken dat er een aantal zo langzamerhand doorheen zit te raken. Kunnen niet meer mee op de heuvels en laten de koppositie wat sneller aan een ander. Vervolgens nog even langs Wilsum en dan via Emlichheim en Laar weer naar Coevorden. Het weer wordt steeds beter en er verschijnt zowaar een zonnetje. Ondanks de natte straten en het gravelpad langs de Vecht, komen we er vandaag zonder lekke banden vanaf. Bij de het Sportpark Klinkenvlier gaan de mannen, die op de fiets zijn gekomen, rechtdoor naar huis, terwijl wij rechts af buigen naar de finish. Om 13.00 uur zijn wij na 104 km met een gemiddelde van 28,9 km/per uur weer terug bij het startpunt.

Jan Veldkamp

Een serieus geintje

Op dinsdag 27 november jl. zijn de fietsers van de Dinsdagmorgengroep naar Slagharen gefietst. We waren met negen man sterk en de weersomstandigheden waren prima, al was het natuurlijk behoorlijk koud toen we vertrokken om negen uur. We hadden al een paar weken achtereen een plannetje in voorbereiding voor onze vaste gids: Jan Veldkamp.

Het verhaal begon eigenlijk al een heel aantal weken terug, toen Wim Hoekman voorstelde aan Wim Visser om onze waardering voor het steeds weer uitstippelen van de route door Jan eens te laten blijken, door hem iets tastbaars aan te bieden. Na onderling overleg werd besloten om een boekenbon te geven . Ondergetekende stelde voor om bij de uitreiking daarvan iets creatiefs toe te voegen en dat dan samen met de bon te overhandigen.

Zo kwam het dat, na enig uitstel wegens ziekte, op deze dinsdagmorgen, de 27e nov. tijdens de koffie ondergetekende het woord nam en een verhaaltje uit de grote duim zoog, wat niet precies na te vertellen is, maar wel in grote lijnen op het volgende neerkwam:

Iemand zei tijdens het fietsen eens dat Jan wel een keer een lintje mocht hebben voor het steeds weer uitzetten van al die routes. Dat knoopte ik in mijn oren en ik ging stiekem aan de slag in een poging een koninklijke onderscheiding voor hem te versieren. Mijn eerste gang was natuurlijk naar onze voorzitter Jannes. Die was meteen enthousiast en zegde zijn medewerking toe. Vervolgens mobiliseerde ik de VOEVV. want dan had je de medewerking van alle verenigingen. De volgende stap was een bezoek aan de burgemeester samen met Joop, want ik had daarbij wel iemand nodig met een groot spraakvermogen. De burgemeester ging vlot overstag en hij verwees ons door naar de provincie, naar Relus ter Beek. Aangezien Jan en ik ooit in een ver verleden samen in Coevorden op school zaten, waar ook Relus ter Beek naar school ging in die tijd, zag ik een mogelijkheid. Tijdens zijn schoolperiode stelde Relus zich kandidaat voor het leerlingenparlement en toen kreeg hij ook onze beide stemmen. Nu kon hij iets terugdoen. Voor dit bezoek nam ik Geert mee, aangezien hij regelmatig naar Assen gaat, naar het Drents Archief. Je weet maar nooit waar het goed voor is dacht ik. Die stemmen uit een ver verleden brachten we natuurlijk ter sprake en zo kon het gebeuren dat we ook zijn steun toegezegd kregen voor een mogelijke Koninklijke onderscheiding. Nu restte ons nog slechts één hobbel en wel de Koningin, Beatrix.

Aangezien Wim Visser tot voor een paar jaar ergens in de buurt van de onze vorstin heeft gewoond, dacht ik er goed aan te doen om hem mee te nemen naar het wilde westen. Helaas strandde onze poging in de buurt van Zwolle, want we kwamen terecht in een grote file. Dit was dus onbegonnen werk volgens Wim, want nog niet zo lang geleden zat de wereld hier nog dichtgeplakt met krantenpapier en dat had nu nog steeds zijn nawerking, zei hij. Toen hebben we nog geprobeerd om het telefonisch te regelen, maar onze vorstin was niet onder de indruk van ons verhaal, ondanks het feit dat Jan in zijn werkzame periode voor de Staat erg veel geld in het laatje had gebracht als medewerker bij de Belastingdienst.

Toen kregen we een fantastisch idee: we gaan op bezoek bij de firma TomTom en dat was ons geluk. We kregen een echte vetleren medaille met een mooi lint mee met als opschrift:

Jan Veldkamp, TomTommer van het jaar.

Jan bedankte iedereen hartelijk voor deze onderscheiding en hij heeft hem gelijk omgehangen. Vervolgens nam Wim Visser het woord, waarbij hij nogmaals benadrukte dat we erg veel bewondering hebben voor het steeds weer bedenken van die mooie routes. Wim overhandigde namens 14 fietsers van de dinsdaggroep een mooie boekenbon en Jan dankte ook hiervoor iedereen heel hartelijk met de woorden:"Dat was niet nodig geweest, maar ik vind het wel mooi". En dat laatste vonden wij ook.

Lucas Jalving

INTERVIEW : Door Annemiek Meijer
(uit het Dagblad van het Noorden dd. 20-11-2007)

Lambert Deen van de Grieze Fietsers uit Oosterhesselen

bovenste rij v.l.n.r.: Herm Jan Korterink, Harm Klijnsma, Harm Reinders, Jan Veldkamp (HF), Tonny Hollweg, Hans Tietema (HF), Pim Veld, Jan Kat (HF), Jan Tijink en Lambert Deen(HF). Onderste rij v.l.n.r.: Remmelt de Weerd, Roelof Speelman, Jan Mulder, Albert Seubring en Lucas Jalving. Niet op de foto, Gerard Dijkstra.

' Het brood onderweg is vervangen door koffie met gebak '

In Oosterhesselen komt elke donderdag een groep mannen bijeen bij de kerk. Vandaar wordt een fietstocht op touw gezet. Welkom in de wereld van de Grieze Fietsers .

"Als de kerktoren negen uur slaat, vertrekken wij. Wie er dan niet is, heeft pech gehad. " Elke donderdagochtend fietsen ze zo 'n 55 kilometer, de mannen van de Grieze Fietsers uit Oosterhesselen. Lambert Deen (65) uit Gees is één van hen.

"We zijn allemaal gepensioneerd of met de VUT en fietsen voor de gezondheid en het plezier", vertelt hij. "Elke week is iemand anders de gids. Hij zet de route uit en bespreekt waar we koffie drinken. We hebben ook een logboek. Elke gids schrijft daar acheraf wat in. We fietsen alleen niet als het sneeuwt of glad is. Dan maken we een wandeling".

Elf jaar geleden werd de Senioren Fietsclub Oosterhesselen opgericht. De naam werd veranderd nadat de mannen in het plaatselijk sportblad aangeduid werden als 'die grieze fietsers'. Deen: "Dat hebben we zo gelaten".

In het begin namen de fietsers zelf brood mee. "Dat is vervangen door koffie met gebak. We hebben onze vaste koffieadresjes in een straal van ongeveer 25 kilometer rond Oosterhesselen. Een favoriet adres is een café in het Duitse Laar. De gastvrouw verwent ons erg: ze zet altijd een paar taarten op tafel". Deen lacht. "En wij beledigen haar niet, hoor. Soms eten wij wel drie stukken taart !"

Deen fietst nu 6 jaar mee. De leeftijd varieert van begin 60 tot 76 jaar. Er wordt flink doorgefietst. "Zo 'n 20 kilometer per uur. Eén man geeft om de twee kilometer een fluitsignaal. Dan schuiven we - met de klok mee - allemaal een plek op. Dat scheelt als je de wind tegen hebt en je fietst daardoor ook steeds naast iemand anders. We hebben ontzettend veel plezier. Sommige mannen kunnen prachtige verhalen vertellen.

Twee oud-leden hebben de RoMeO-bokaal in het leven geroepen. "Ro en Me zijn de eerste twee letters van hun naam en de laatste O staat voor Oosterhesselen. Elk jaar krijgt iemand anders hem. Degene die hem heeft, beslist wie de bokaal na hem krijgt. Dat is een lid dat voor hem bijzonder is geweest dat jaar."

Ook al zijn ze overal al eens geweest, het fietsen verveelt volgens Deen nooit. "We houden van de natuur. De mannen die het te zwaar vinden, kunnen zich aansluiten bij de Grieze Fietsers 2. Dat groepje fietst minder snel en minder ver".

Gedachtegangen

Het is zaterdagmorgen 10 november, de wekker heeft goed gereageerd op de instelling van 7.15 uur, die de avond ervoor om 23.00 uur is gezet. Beetje aan de late kant als je de volgende dag een veldtoertocht wilt rijden.Veel zin had ik niet, om in Ruinen de veldtoertocht van de Peddelaars te rijden.Het zou, uitgaande van de vele regen, wel modderig zijn en dus zwaar. Nu lag in het verleden een zwaar en modderig parcours mij wel. Ik kon dan weer dichter bij de andere clubleden komen die op beter begaanbare paden al vaak enige afstand hadden genomen. Een veldtoertocht heeft altijd wel verrassingen in petto, als het niet het weer is dan is het wel de route of de toevallig goede benen. Ook het jaargetijde heeft natuurlijk zijn charme. Neem nu de herfst met zijn vele kleuren en geuren.Wanneer je door de ritselende bladeren rijdt en je snuift de bosgeur, dan geeft dat soms een weldadig gevoel.

In de minuten voorafgaand aan het geluid van de wekker gaan allerlei gedachten door je hoofd. Omdat ik vaker in Ruinen heb gereden kan ik me delen van het parcours wel voor de geest halen en een voorstelling maken hoe het er bij zou liggen met al die regen. Ook denk je aan de kleding die aan zult trekken, rekening houdend met de temperatuur en de open stukken, waar het meer waait. Ook tactisch ben ik al aan het nadenken. Zal ik de eerste helft behoudend rijden om mezelf wat te sparen voor het tweede deel van de 50 km lange tocht, of gelijk maar met het tempo van de anderen mee? Wanneer je echt wakker bent blijkt dat alle bespiegelingen in een tijdsbestek van enkele minuten zijn gemaakt. Toch wonderbaarlijk zo'n menselijk brein.

Dan blijkt bij het wakker worden dat het regent, en een gevoel van onvrede borrelt op. Nog maar even blijven liggen en afwachten hoe het weer zich ontwikkeld. Na een kwartiertje maar even gebeld met Hendrik om te vragen hoe hij er over dacht. Er werd niet opgenomen, dit hield voor mij in dat hij nog in bed lag en niet ging fietsen. Ik kon mij hier wel in vinden en ben nog een uurtje gaan slapen. Zondag was er nog een mogelijkheid om met de ATB groep een rondje in de buurt te gaan maken, ware het niet, dat er verlate verjaarsvisite op het programma stond. Vanwege verjaardagen in begin oktober hebben we mijn verjaardag van 8 oktober maar wat naar achteren geschoven wat dus voor deze zondag gepland stond. Dit betekende voor mij dat er niet gefietst werd dit weekend, wat toch enige onrust in mijn lichaam teweeg bracht.

Voor de innerlijke rust neem ik me voor om de rollenbank voor de dag te halen en in de week die volgt, maar eens een aantal keren goed te trainen. Zaterdag 17 november proberen we het nog een keer. Met die geruststellende gedachte laat ik mij een appelgebakje goed smaken.

Jannes Heinhuis

	30 km	45 km
NTFU leden	14	26
Niet NTFU leden	17	9
Hesseler Fietsers	1
Totaal	32	35

	30 km	50 km
NTFU leden	45	132
Niet NTFU leden	115	123
Hesseler Fietsers	4	3
Totaal	164	258

Aantal deelnemers
	40 km	60 km	80 km	100 km	120 km

Leden NTFU	1	18	16		25
Niet leden NTFU	15	13	11	2	10
Hesseler Fietsers		3	2		18

Totaal aantal	16	34	29	2	53	Samen 134

68	Rudy Hilbrands	01. 17. 42	uur
99	Harm Pot	01. 20. 37	uur
114	Rinus Hilbrands	01. 22. 30	uur

	40 km	60 km	80 km
NTFU leden	0	0	64
Niet NTFU leden	43	47	32
Totaal	43	47	96

De Hesseler Fietsers

Verslagen

Zantingh Tweewielers ATB - tocht 2011

Langjarige leden

Algemeen

Jan Veldkamp

Zantingh Tweewielers ATB - tocht

Landal Fiets Weekend

Jan Veldkamp

Uitreiking Kilometervreterbokaal

Makelaardij Stadman ATB-tocht

Alpe d 'Huez 2009

VOEVV fietstocht

Fietsdag in Renswoude op mei.

Sallandtocht 1 april 2009

Stukje van de voorzitter.

Voorjaarstocht 21 maart 2009

Uitreiking Kilometervreterbokaal 2008

Verslag Hesseler ATB - tocht op 19 oktober 2008

Grensheuvelentocht in Hardenberg

Coeverse Heuvelentocht

Een serieus geintje

INTERVIEW : Door Annemiek Meijer(uit het Dagblad van het Noorden dd. 20-11-2007)

Lambert Deen van de Grieze Fietsers uit Oosterhesselen

Gedachtegangen

INTERVIEW : Door Annemiek Meijer
(uit het Dagblad van het Noorden dd. 20-11-2007)